Women in Dark Times

قهرمان‌های ژاکلین رز نمی‌توانستند متفاوت‌تر از یکدیگر ظاهر شوند: رزا لوکزامبورگ سوسیالیست انقلابی. نقاش آلمانی-یهودی شارلوت سالومون، تحت تعقیب تراژدی خانوادگی و نازیسم. مرلین مونرو، نماد فیلم و مجری بی‌نقص.

با این حال، از نظر تاریخی، این زنان داستان مشترکی برای گفتن دارند، زیرا مسیری را در میان برخی از دراماتیک‌ترین وقایع قرن گذشته - انقلاب، توتالیتاریسم، رویای آمریکایی- باز می‌کنند. . آنها که از بی عدالتی خشمگین شده اند، هر کدام با دردناک ترین چیز در مورد انسان بودن در تماس هستند و به واسطه تمایلشان برای به نمایش گذاشتن چیزهای ناگفته به هم پیوند خورده است.

زنان امروزی، افراد شجاعی که بحث را درگیر می کنند، درگیر می شوند. در برخی از بی رحمانه ترین واقعیت های دوران ما. رز با وجود قتل ناموسی - به ویژه از طریق داستان های شفیله احمد، فادیمه شاهندال، و هشو یونس - استدلال می کند که مبارزات فمینیسم هنوز انجام نشده است. در سه فصل پایانی، رز از کار سه هنرمند برجسته معاصر - استر شالو-گرز، ییل بارتانا، و ترز اولتون - تجلیل می‌کند که آثارشان از تعاملی سرسختانه با تاریک‌ترین چیزهای دنیای مدرن رشد می‌کند.

زنان در دوران تاریک به ما نشان می دهد که چگونه این زنان بینا الگوی جدیدی برای فمینیسم ارائه می دهند. آنها با اتخاذ موضع خود در برابر بی عدالتی های زمانه ما، راهی را بین درد عمومی و خصوصی طی می کنند و ما را با آنچه فوری ترین نیاز داریم، اما اغلب طاقت دیدن آن را نیز تحمل نمی کنیم، مواجه می کنند.