دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
دسته بندی: خارجی ویرایش: 2 نویسندگان: W. Sidney Allen سری: ISBN (شابک) : 0521379369, 9780521220491 ناشر: Cambridge University Press سال نشر: 1989 تعداد صفحات: 146 زبان: English فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) حجم فایل: 6 مگابایت
کلمات کلیدی مربوط به کتاب Vox Latina: راهنمای تلفظ کلاسیک لاتین: زبان ها و زبان شناسی، لاتین
در صورت تبدیل فایل کتاب Vox Latina: A Guide to the Pronunciation of Classical Latin به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب Vox Latina: راهنمای تلفظ کلاسیک لاتین نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
این کتاب توسط یک آواشناس آموزش دیده با پیشینه حسادتانگیز کلاسیک، جدیدترین، کاملترین و دقیقترین توصیف موجود از آنچه لاتین کلاسیک به نظر میرسد است. اگرچه تصور میکنم خوانندهای که در زمینه آواشناسی و واجشناسی آموزش ندیده ممکن است برای دنبال کردن آن مشکل داشته باشد، این مانع با گنجاندن واژهنامهای که اصطلاحات فنی را توضیح میدهد، کاهش مییابد. با این حال، من با برخی چیزها مشکل دارم. به نظر من شرم آور است که از بین رفتن تمایز بین T و D در جایگاه کلمه نهایی ذکر نشده است. (مثلاً کوینتیلیان \"و 'ad' cum esset præpositio, 'd' litteram, cum autem coniuctio, 't' acciperet.\") در مورد من کوتاه بعد از QV، آلن برداشتی تا حدودی گیج کننده برای خواننده باقی می گذارد. از یک سو، او به دستور زبانهایی مانند پریشیان تکیه میکند تا نشان دهد که من در کلماتی مانند \"quis\" و \"vir\" کیفیتی گردتر دارد. از سوی دیگر، او از Priscian نقل میکند که QV قبل از مصوتهای جلویی (مانند \"I\") دارای یک مفصل ثانویه جلویی است. انسان در این فکر می ماند که آیا باید جلوی صامت لبی، دور مصوت جلو، یا هر دو در کلماتی مانند «quis» قرار گیرد. در دو نکته، آلن چند پیش فرض را مطرح می کند که به نظر من غیر قابل توجیه به نظر می رسد: در بخشی از مواد منفجر کننده بی صدا P، T، K در صفحات 12-13، آلن در توصیه به انگلیسی زبانان برای جایگزینی توقف های تنفسی خود با توقف های تنفس نشده کاملاً درست است. اما اینکه فرض کنیم استاپهای بدون صدای لاتین ممکن است آلوفونهای تنفسی داشته باشند، موضوع کاملاً دیگری است. طبیعتاً غیرممکن است که آنها را انکار کنیم، اما تمام شواهد موجود نشان میدهد که آنها (حداقل نه به زبان یک زبان مادری) تا قرن دوم (جایی که با دو نمودار آشنا ch, th مشخص شده بودند) چنین کاری نکردهاند. شواهد تاریخی آلن (که عمدتاً بر اساس بیان وامگیریهای اولیه مانند \"Burrus\" برای یونانی \"Pyrrhus\" است) برای نشان دادن خلاف آن کافی نیست. بیشتر وامهای ذکر شده در واقع وامهای یونانی نیستند، بلکه واژههای غیرهندواروپایی هستند که به طور مستقل به یونانی و لاتین از منبع سوم وام گرفته شدهاند. این منبع سوم ممکن است توقف های صوت و بی صدا در گویش های مختلف داشته باشد که توضیح بسیار معقول تری است. در بخش کلمه نهایی M در صفحات 30 تا 31، آلن پدیده فرضی بینی را ذکر می کند. با این حال، این واقعیت که M کلمه نهایی در اسکن شمارش نمی شود، توضیحات قابل قبول دیگری دارد، به ویژه این نظریه که نشان دهنده یک تقریب بی صدا است. فقدان F نهایی کلمه همراه با رفتار متریک H این نظریه را حداقل قابل ذکر می کند. به غیر از کاستی های فوق، کتابی است که به زیبایی تحقیق شده و با نثری شفاف نوشته شده است که از قضا در میان زبان شناسان مدرن نادر است.
This book, by an enviably trained phonetician with an enviable classical background to boot, is the most recent, complete and accurate description available of what classical Latin sounded like. Though I imagine a reader not trained in phonetics and phonology might have a hard time following it, this obstacle is mitigated by the inclusion of a glossary explaining technical terminology. I do take issues with certain things though. It seems a shame to me that the loss of distinction between T and D in word-final position was not mentioned. (c.f. Quintilian "ut 'ad' cum esset præpositio, 'd' litteram, cum autem coniuctio, 't' acciperet.") On the issue of short I after QV, Allen leaves the reader with a somewhat confusing impression. On the one hand, he relies on grammarians such as Priscian to show that the I in such words as "quis" and "vir" had a more rounded quality. On the other, he quotes Priscian to the effect that the QV before front vowels (like "I") had a fronted secondary articulation. One is left wondering whether to front the labial consonant, round the front vowel, or both in words like "quis." Some commentary on this point would have been in order. On two points, Allen makes some assumptions which, to me, seem unjustified: In a section on the voiceless plosives P, T, K on pages 12-13, Allen is quite correct in advising that English-speakers not attempt to replace their aspirated stops with unaspirated ones. But to assume that Latin voiceless stops may have had aspirated allophones is quite another matter. It is, naturally, impossible to deny that they did, but all available evidence indicates that they did not (at least, not in the mouth of a native speaker) until the second century (where they were marked with the familiar digraphs ch, th, ph already known from greek borrowings.) Allen's historical evidence (based largely on the voicing of early borrowings such as "Burrus" for greek "Pyrrhus") is not sufficient to indicate otherwise. Most of the borrowings mentioned are not in fact Greek borrowings but non-indo-european words borrowed independently into Greek and Latin from a third source. This third source may have had voiced and voiceless stops in different dialects, which is a much more plausible explanation. In the section on word-final M on pages 30-31, Allen mentions the assumed phenomenon of nasalization. However, the fact that word-final M is not counted in scansion does have *other* plausible explanations, most notably the theory that it represented a voiceless bilabial approximant. The lack of word-final F coupled with the metrical behavior of H makes this theory, at the very least, worth mentioning. Other than the above shortcomings, it is a beautifully researched book written in a kind of lucid prose which, ironically enough, is rare among modern linguists.
Foreword to the second edition
Foreword to the first edition
Phonetic introduction
1. Consonants
2. Vowels
3. Vowel length
4. Vowel junction
5. Accent
6. Quality
Appendices
Supplementary notes
Select bibliography
Summary of recommended pronunciations.