Vasilii Aksenov and the Literature of Convergence: Ostrov Krym as Self-Criticism

دسته بندی: ادبی
ویرایش:  
نویسندگان: Matich O.  
سری:  
 
ناشر:  
سال نشر:  
تعداد صفحات: 11 
زبان: English 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 1 مگابایت 

قیمت کتاب (تومان) : 60,000

مقاله در «Slavic Review» - 1988 - Vol. 47 — شماره 4 (زمستان) — ص. 642-651. واسیلی آکسنوف به عنوان کهن الگوی نثر نویس جوان دهه 1960، امیدهای نسل خروشچف برای زندگی خوب و آزادسازی فرهنگی و سیاسی را نمایندگی کرد. نوشته آکسنوف با شورش علیه خالص گرایی ایدئولوژیک رئالیسم سوسیالیستی و الزامات اخلاقی ادبیات روسیه، منعکس کننده اصل لذت، لذت گرایی، فرهنگ عامه غیررسمی و زیبایی شناسی مصرف بود. او زندگی را به عنوان یک کارناوال چند رنگ و چند ملیتی درک کرد که پس‌زمینه بحران‌های هویت نوجوانان قهرمانانش و مشکلات بعدی میانسالی و پیری شد. در پاسخ به استالینیسم، جنگ، و انفجار ایدئولوژیک شوروی، آکسنوف و هم نسلانش ادبیاتی با گرایش آشکارا غربی خلق کردند. تجربی، بازیگوش، و از نظر زبانی برانداز، خوشبینانه بود، اما نه به معنای رئالیستی سوسیالیستی. آکسنوف جوان مانند بسیاری از لیبرال های غربی و شوروی در دهه 1960 به همزیستی مسالمت آمیز سوسیالیسم و ​​سرمایه داری و در نهایت همگرایی دو نظام سیاسی اعتقاد داشت. تز همگرایی که در دهه 1950 توسط دانشمندان علوم اجتماعی غربی توسعه یافت، پاسخی به جامعه فراصنعتی بود که توسط علم و فناوری مدرن شکل گرفته بود. بر اساس این تئوری، در عصر فضا، سرمایه‌داری و سوسیالیسم علی‌رغم تفاوت‌های ایدئولوژیک غیرقابل تشخیص خواهند بود. در سطح بین المللی، خطر نابودی متقابل نظریه همگرایی را برانگیخت. در اتحاد جماهیر شوروی، روشنفکران اصلاح‌طلب آن را پذیرفتند به این امید که روسیه استالینیستی بتواند به جامعه‌ای دموکراتیک و از نظر فناوری پیشرفته تبدیل شود.

Article was published in the «Slavic Review» — 1988 — Vol. 47 — No. 4 (Winter) — p. 642-651. As the archetypal young prose writer of the 1960s, Vasilii Aksenov represented the hopes of the Khrushchev generation for the good life and for cultural and political liberalization. Rebelling against the ideological puritanism of socialist realism and the moral imperative of Russian literature, Aksenov's writing reflected the pleasure principle, hedonism, unofficial popular culture, and the aesthetics of consumption. He perceived life as a multicolored, multinational carnival, which became the backdrop of his heroes' adolescent identity crises and later problems of mid-life and aging. In response to Stalinism, war, and Soviet ideological bombast, Aksenov and his generation created a literature with a clearly western orientation; experimental, playful, and linguistically subversive, it was optimistic, but not in the socialist realist sense. Like many western and Soviet liberals of the 1960s, young Aksenov believed in the peaceful coexistence of socialism and capitalism and the eventual convergence of the two political systems. Developed in the 1950s by western social scientists, the convergence thesis was a response to postindustrial society as shaped by modern science and technology. According to the theory, in the space age capitalism and socialism would become indistinguishable in spite of ideological differences.' Internationally, the threat of mutual annihilation prompted the theory of convergence. In the Soviet Union, the reformist intelligentsia adopted it in the hope that Stalinist Russia could be transformed into a democratic, technologically advanced society.