Turning Baseball Upside Down: Memoirs, Truths & Myths From Coaching Baseball 55 Years

این داستانی است در مورد زندگی و بیسبال، یا شاید در مورد بیسبال و زندگی توسط یک مربی اعتراف شده بیسبال که هر تلاشی برای بازنشستگی شکست خورده است. بنابراین تصمیم گرفتم در مورد آن بنویسم. بالاخره مثل اینکه همسرم به من می گوید، فقط قصه بگو. پس این کاری است که من انجام داده ام. مشکل این است که هر بار که صحبت می کنیم، به ما یادآوری می شود که داستان دیگری برای گفتن وجود دارد. در ناهار امروز با پسران جاش و کارل (که هر دو برای من بازی کردند، البته نه همیشه با میل) به یاد فصل لژیون افتادیم که جاش یک فصل کامل از دو سر را گرفتار کرد، بدون اینکه ما بدانیم استخوانی ترک خورده در مچ پاش. هنگام غذا خوردن، پیامی از پسرم دریافت کردم، Rusty (که مانند جاش، او نیز با من مربیگری می کرد) مربی یک تیم MSBL در فینیکس است. او فصل وحشتناکی را پشت سر می گذارد و به فکر بازنشستگی است. من امروز پیش‌نویس این دست‌نوشته را برای او فرستادم و این متن را هنگام خوردن ناهار دریافت کردم: \"من آماده بودم بعد از این فصل مربیگری را کنار بگذارم. بعد از خواندن فصل 1، من هرگز ترک نمی‌کنم!\" با تشکر، Rusty. امیدوارم این را دوست داشته باشید.

This is a story about life and baseball, or maybe about baseball and life by a confessed baseball coaching lifer whose every attempt to retire has failed. So I decided to write about it. After all, it's like my wife tells me, just tell stories. So that's what I have done. The problem is, that every time we talk, we are reminded that there is another story to tell. At lunch today with sons Josh and Carl (whom both played for me, though not always willingly) we were reminded of the Legion season that Josh caught a full season of doubleheaders unbeknownst to us with a cracked bone in his ankle. While eating I received a text from my son, Rusty (who like Josh, also coached with me) coaches an MSBL team in Phoenix. He is having a terrible season and has entertained thoughts of retiring. I sent him a draft of this manuscript today, and received this text while eating lunch: "I've been ready to quit coaching after this season. After reading chapter 1, I am not ever quitting!" Thanks, Rusty. I hope you like this.