Their Members’ Voice: Civil Society Organisations in the European Union

نقش سازمان های جامعه مدنی در بروکسل مورد بحث است. برخی آنها را به عنوان نمایندگان اعضای خود و در نتیجه به عنوان عوامل مشروعیت بخشی برای سیاست گذاری در اتحادیه اروپا می دانند. دیگران آنها را نخبه گرا و خارج از ارتباط با پایه های عضویت خود می دانند، بنابراین برای ترویج دموکراسی در سطح اتحادیه اروپا مناسب نیستند. با در نظر گرفتن سازمان های جامعه مدنی در روابط خارجی اتحادیه اروپا، میک رودکمپ این دیدگاه های بحث برانگیز را به یک بررسی واقعیت ارائه می کند. مصاحبه با نمایندگان سازمان های جامعه مدنی در بروکسل و سازمان های عضو آنها در اتحادیه اروپا نشان می دهد که دفاتر بروکسل ارتباط خود را با اعضای خود قطع نکرده اند. با این حال، سازمان های عضو به طور قابل توجهی در مشارکت خود در فرآیندهای تصمیم گیری داخلی متفاوت هستند، که باعث ایجاد شک و تردید در مورد دستیابی به مشروعیت از طریق مشارکت جامعه مدنی در سیاست گذاری اتحادیه اروپا می شود.

The role of civil society organisations in Brussels is debated. Some view them as representatives of their members and thus as legitimising agents for policy-making in the European Union. Others see them as being elitist and out of touch with their membership bases, therefore ill-suited to promote democracy at the EU level. Taking civil society organisations in the EU’s external relations as an example, Meike Rodekamp submits these controversial views to a reality check. Interviews with representatives of civil society organisations in Brussels and their member organisations in the EU show that the Brussels offices have not lost contact with their members. However, member organisations differ substantially in their participation in internal decision-making processes, which raises doubts about the legitimacy gains through civil society participation in EU policy-making.