The Power and the Glorification: Papal Pretensions and the Art of Propaganda in the Fifteenth and Sixteenth Centuries

با تمرکز بر زمان آشفته در تاریخ کلیسای کاتولیک رومی ، قدرت و شکوه و عظمت در نظر می گیرد که چگونه ، در قرن پانزدهم و شانزدهم ، پاپی از هنرهای تجسمی برای کمک به تقویت ساختارهای قدرت کاتولیک استفاده می کند. تمام وسایل تبلیغاتی برای مقابله با اقتدار فرسایش پاپی در پی تشییع بزرگ سال 1378 و در پاسخ به طغیان پیرامون اصلاحات پروتستان یک قرن بعد مستقر شدند. در واتیکان و جاهای دیگر رم ، چرخه های تزئینی گسترده ای به نمایندگی از قدرت کلیسا و توجیهات تاریخی برای اقتدار عالی خود مأمور شد. تکرار تجربه بیننده معاصر برای رویکرد د جونگ اساسی است ، و او خوانندگان را ترغیب می کند تا آثار را از طریق چشمان قرن پانزدهم و شانزدهم در نظر بگیرند. د جونگ استدلال می کند که بیشتر بازدید کنندگان فقط دانش محدودی از وقایع تاریخی نشان داده شده در این آثار داشتند و احتمالاً آنچه را که می دیدند) پذیرفته بودند (یا قصد پذیرش) داشتند. با توجه به این نکته ، مشاوران نقاشان تمام تلاش خود را برای \"دستکاری\" بیننده بر این اساس انجام دادند و د جونگ در مورد استراتژی ها و روش های خود بحث می کند.

Focusing on a turbulent time in the history of the Roman Catholic Church, The Power and the Glorification considers how, in the fifteenth and sixteenth centuries, the papacy employed the visual arts to help reinforce Catholic power structures. All means of propaganda were deployed to counter the papacy’s eroding authority in the wake of the Great Schism of 1378 and in response to the upheaval surrounding the Protestant Reformation a century later. In the Vatican and elsewhere in Rome, extensive decorative cycles were commissioned to represent the strength of the church and historical justifications for its supreme authority. Replicating the contemporary viewer’s experience is central to De Jong’s approach, and he encourages readers to consider the works through fifteenth- and sixteenth-century eyes. De Jong argues that most visitors would only have had a limited knowledge of the historical events represented in these works, and they would likely have accepted (or been intended to accept) what they saw at face value. With that end in mind, the painters’ advisors did their best to “manipulate” the viewer accordingly, and De Jong discusses their strategies and methods.