The History of the Decline and Fall of the Roman Empire

تاریخ انحطاط و سقوط امپراتوری روم اثر بزرگ ادوارد گیبون است که در یک دوره 13 ساله از سال 1776 نوشته و منتشر شده است. این نه تنها وقایع سقوط آغاز شده را شرح می دهد. با پایان حکومت مارکوس اورلیوس، اما نظریه ای را در مورد چرایی سقوط روم پیشنهاد می کند: گیبون نظریه پردازی می کند که مردم استحکام اخلاقی، اراده نظامی خود و احساس وظیفه مدنی خود را از دست دادند. تاریخ در ادبیات جهان به عنوان یک کلاسیک در نظر گرفته می‌شود و گیبون را به دلیل اصرار بر استفاده از منابع اولیه برای تحقیقاتش، گاهی اوقات اولین «مورخ مدرن» می‌نامند. امروزه بسیاری از محققان هنوز از آثار بسیار مورد توجه او به عنوان مرجع استفاده می کنند. در این چهارمین جلد از هفت جلد، خوانندگان فصل 36 ("انقراض کامل امپراتوری غرب") را تا فصل 44 ("ایده فقه رومی") خواهند دید که حکومت و مرگ امپراتور ماکسیموس را پوشش می دهد. تهاجم وندال ها؛ دوران سلطنت ماجوریان، ریسیمر، لئو، آنتمیوس، اولیبریوس، ژولیوس نپوس، گلیسریوس، فلاویوس اورستس و آگوستولوس. انقراض امپراتوری روم غربی؛ زوال روح روم؛ حکومت Odoacer بر ایتالیا. پیدایش و توسعه زندگی رهبانی؛ تغییر دین گوت ها، وندال ها، بورگوندی ها و لومباردها. آزار و اذیت یهودیان در اسپانیا؛ و حکومت پادشاهان بربر بر سرزمین هایی که قبلاً تحت کنترل روم بودند. فصل 39 تمرکز بر امپراتوری روم شرقی را آغاز می کند، که با تئودوریک از استروگوت ها شروع می شود، و جلد با ژوستینیانوس اول ادامه می یابد. تهاجم بلیزاریوس به آفریقا؛ تاریخچه ژپیداها، لومباردها و اسکلاوونی ها. مرگ هر دو بلیزاریوس و ژوستینیان. و مروری بر حقوق روم. ادواردگیبون، نماینده پارلمان و مورخ انگلیسی (1737-1794) به مدت 14 ماه در کالج ماگدلان آکسفورد تحصیل کرد تا اینکه پدرش او را به لوزان سوئیس فرستاد و در آنجا تحصیلات خود را ادامه داد. او Essai sur l'tude de la Littrature (1761) و دیگر آثار زندگی نامه ای، از جمله Mmoire Justificatif pour servir de Rponse l'Expos و غیره de la Cour de France (1779) را منتشر کرد.

The History of the Decline and Fall of the Roman Empire is Edward Gibbon's magnum opus, written and published over a 13-year period beginning in 1776. It not only chronicles the events of the downfall starting with the end of the rule of Marcus Aurelius, but proposes a theory as to why Rome collapsed: the populace, Gibbon theorizes, lost its moral fortitude, its militaristic will, and its sense of civic duty. History is considered a classic in world literature, and Gibbon is sometimes called the first "modern historian" for his insistence upon using primary sources for his research. Many scholars today still use his highly regarded work as reference. In this fourth of seven volumes, readers will find Chapter 36 ("Total Extinction of the Western Empire") through Chapter 44 ("Idea of the Roman Jurisprudence"), which cover the rule and death of Emperor Maximus; the invasion of the Vandals; the reigns of Majorian, Ricimer, Leo, Anthemius, Olybrius, Julius Nepos, Glycerius, Flavius Orestes, and Augustulus; the extinction of the Western Roman Empire; the decay of the Roman Spirit; the rule of Odoacer over Italy; the origin and development of monastic life; the conversion of the Goths, Vandals, Burgundians, and Lombards; the persecution of the Jews in Spain; and the rule of barbarian kings over the lands formerly under Roman control. Chapter 39 begins a concentration on the Eastern Roman Empire, starting with Theodoric of the Osthrogoths, and the volume continues with Justinian I; Belisarius's invasion of Africa; histories of the Gepidae, the Lombards, and the Sclavonians; the deaths of both Belisarius and Justinian; and an overview of Roman law. English parliamentarian and historian EDWARDGIBBON (1737-1794) attended Magdelan College, Oxford for 14 months before his father sent him to Lausanne, Switzerland, where he continued his education. He published Essai sur l'tude de la Littrature (1761) and other autobiographical works, including Mmoire Justificatif pour servir de Rponse l'Expos, etc. de la Cour de France (1779).