دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
دانلود کتاب The Green Belt Movement: Sharing the Approach and the Experience
دانلود کتاب جنبش کمربند سبز: به اشتراک گذاشتن رویکرد و تجربه
مشخصات کتاب
The Green Belt Movement: Sharing the Approach and the Experience
ویرایش: Revised
نویسندگان: Wangari Maathai
سری:
ISBN (شابک) : 159056040X, 9781590560402
ناشر: Lantern Books
سال نشر: 2003
تعداد صفحات: 157
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 2 مگابایت
قیمت کتاب (تومان) : 85,000
در صورت تبدیل فایل کتاب The Green Belt Movement: Sharing the Approach and the Experience به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب جنبش کمربند سبز: به اشتراک گذاشتن رویکرد و تجربه نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
توضیحاتی در مورد کتاب جنبش کمربند سبز: به اشتراک گذاشتن رویکرد و تجربه
وانگاری موتا ماتای در سال 1940 در نیری، کنیا به دنیا آمد. در سال 1960، برنده بورسیه تحصیلی کندی برای تحصیل در آمریکا شد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته زیست شناسی از دانشگاه پیتسبورگ گرفت و اولین زنی در شرق آفریقا بود که مدرک دکترا گرفت. . در بازگشت به کنیا در سال 1966، وانگاری ماتای از تخریب جنگل ها و زمین های کشاورزی ناشی از جنگل زدایی شوکه شد. باران های شدید بسیاری از خاک سطحی را از بین برده بود، گل و لای رودخانه ها را مسدود کرده بود و کودها خاک را از مواد مغذی محروم می کردند. وانگاری تصمیم گرفت این مشکل را با کاشت درخت حل کند. او تحت نظارت شورای ملی زنان کنیا، که از سال 1981 تا 1987 رئیس آن بود، در سال 1976 ایده کاشت درختان را از طریق شهروند جنگلبان مطرح کرد و این سازمان جدید را جنبش کمربند سبز (GBM) نامید. او به توسعه GBM به یک سازمان گسترده و مردمی ادامه داد که تمرکز آن بر کاشت درختان توسط گروه های زنانه به منظور حفظ محیط زیست و بهبود کیفیت زندگی آنها بود. وانگاری ماتای از طریق جنبش کمربند سبز به زنان در کاشت بیش از 20 میلیون درخت در مزارع خود و مدارس و کلیساها در کنیا و سراسر شرق آفریقا کمک کرده است. در آفریقا، مانند بسیاری از نقاط جهان، زنان مسئول غذا و جمع آوری هیزم هستند. افزایش جنگل زدایی نه تنها به معنای افزایش بیابان زایی بوده است، بلکه به این معناست که زنان مجبور شده اند برای جمع آوری هیزم دورتر و دورتر سفر کنند. این به نوبه خود باعث شده است که زنان زمان کمتری را در خانه، مراقبت از محصولات کشاورزی و مراقبت از فرزندان خود بگذرانند. زنان با نزدیک تر ماندن به خانه، کسب درآمد از برداشت پایدار میوه و الوار از درختان، نه تنها می توانند بهره وری بیشتری داشته باشند، بلکه می توانند ثبات را در خانه ایجاد کنند. آنها همچنین میتوانند برای فرصتهای آموزشی – چه برای خود و چه برای فرزندانشان – زمانی ایجاد کنند. این دایره با فضیلت توانمندسازی از طریق حفاظت به عنوان الگویی در سرتاسر جهان عمل می کند، جایی که زنان به صورت فردی و جمعی به پول و مواد سپرده می شوند تا آن را در راه هایی سرمایه گذاری کنند که زندگی روزمره آنها را تغییر دهد. جنبش کمربند سبز Wangari Maathai نمونهای عالی از این است که چگونه یک فرد میتواند زندگی هزاران، اگر نه میلیونها نفر دیگر را با توانمندسازی دیگران برای تغییر وضعیت خود تغییر دهد. راه موفقیت وانگاری به هیچ وجه آسان نبود. در طول دهه های 1970 و 1980، او تحت نظارت فزاینده ای از سوی دولت دانیل آراپ موی قرار گرفت. او اغلب هدف توهین از سوی دولت و همچنین در معرض حملات آشکار و زندان قرار گرفت. او از این باور خودداری کرد که مردم برای مراقبت از منابع طبیعی خود بهترین اعتماد را دارند، در مقابل یاران فاسد دولت، که بخشهایی از زمینهای عمومی به آنها داده شد و سپس آنها را غارت کردند. در ژانویه 2003، وانگاری مااتای با اختلاف زیادی به پارلمان انتخاب شد، جایی که او دستیار وزیر محیط زیست، حیات وحش، و منابع طبیعی در دولت منتخب کیباکی به صورت دموکراتیک است. اگرچه او اکنون توسط همان سربازانی که زمانی او را دستگیر کرده بودند محافظت می شود، صدای او از طرف محیط زیست هنوز قوی و مصمم است. در جنبش کمربند سبز، بنیانگذار وانگاری مااتای داستان خود را می گوید: چرا شروع شد، چگونه عمل می کند و به کجا می رود. او شامل فلسفه پشت آن، چالشها و اهداف آن، و گامهای خاص در راهاندازی یک سازمان مردمی و محیط زیستی و عدالت اجتماعی است. جنبش کمربند سبز داستان الهام بخش افرادی است که در سطح مردمی برای بهبود محیط زیست و کشور خود کار می کنند. داستان آنها ایده هایی در مورد آینده ای جدید و امیدوارکننده برای آفریقا و بقیه جهان ارائه می دهد.
توضیحاتی درمورد کتاب به خارجی
Wangari Muta Maathai was born in Nyeri, Kenya in 1940. In 1960, she won a Kennedy scholarship to study in America and earned a master’s degree in biology from the University of Pittsburgh and became the first woman in East Africa to earn a Ph.D. Returning to Kenya in 1966, Wangari Maathai was shocked at the degradation of the forests and the farmland caused by deforestation. Heavy rains had washed away much of the topsoil, silt was clogging the rivers, and fertilizers were depriving the soil of nutrients. Wangari decided to solve the problem by planting trees. Under the auspices of the National Council of Women of Kenya, of which she was chairwoman from 1981 to 1987, she introduced the idea of planting trees through citizen foresters in 1976, and called this new organization the Green Belt Movement (GBM). She continued to develop GBM into broad-based, grassroots organization whose focus was women’s groups planting of trees in order to conserve the environment and improve their quality of life. Through the Green Belt Movement, Wangari Maathai has assisted women in planting more than 20 million trees on their farms and on schools and church compounds in Kenya and all over East Africa. In Africa, as in many parts of the world, women are responsible for meals and collecting firewood. Increasing deforestation has not only meant increasing desertification, but it has also meant that women have had to travel further and further afield in order to collect the firewood. This in turn has led to women spending less time around the home, tending to crops, and looking after their children. By staying closer to home, earning income from sustainably harvesting the fruit and timber from trees, women not only can be more productive, they can provide stability in the home. They can also create time for education opportunities—whether for themselves or their children. This virtuous circle of empowerment through conservation is serving as a model throughout the world, where women both individually and collectively are entrusted with money and material to invest it in ways that make a difference to their daily lives. Wangari Maathai’s Green Belt Movement is a great example of how one person can turn around the lives of thousands, if not millions of others, by empowering others to change their situation. Wangari’s road to success was by no means easy. During the 1970s and 1980s, she came under increasing scrutiny from the government of Daniel arap Moi. She was frequently the target of vilification from the government, as well as subject to outright attacks and imprisonment. She refused to compromise her belief that the people were best trusted to look after their natural resources, as opposed to the corrupt cronies of the government, who were given whole swathes of public land, which they then despoiled. In January 2003, Wangari Maathai was elected by an overwhelming margin to Parliament, where she is the Assistant Secretary for Environnment, Wildlife, and Natural Resources in the democratically elected Kibaki government. Even though she is now being protected by the very same soldiers who once arrested her, her voice on behalf of the environment is still strong and determined. In The Green Belt Movement, founder Wangari Maathai tells its story: why it started, how it operates, and where it is going. She includes the philosophy behind it, its challenges and objectives, and the specific steps involved in starting a similar grassroots environmental and social justice organization. The Green Belt Movement is the inspiring story of people working at the grassroots level to improve their environment and their country. Their story offers ideas about a new and hopeful future for Africa and the rest of the world.
فهرست مطالب
TABLE OF CONTENTS......Page 6
ACKNOWLEDGMENTS......Page 8
2004 NOBEL PEACE PRIZE ANNOUNCEMENT......Page 10
PREFACE......Page 12
FOREWARD......Page 16
1: INTRODUCTION......Page 18
2: THE HISTORY OF THE GREEN BELT MOVEMENT......Page 23
3: THE OVERALL GOAL, VALUES, AND PROJECTS......Page 50
4: THE ORGANIZATION'S STRUCTURE......Page 72
5: FUNDING......Page 76
6: ACHIEVEMENTS......Page 80
7: CONSTRAINTS......Page 92
8: LESSONS LEARNED......Page 97
9: WHY BOTHER?......Page 106
10: HOW TO ESTABLISH AND RUN A GREEN BELT TREE-PLANTING CAMPAIGN: THE TEN-STEP PROCEDURE......Page 110
11: THE REPLICATION OF THE GREEN BELT MOVEMENT......Page 119
12: THE WAY FORWARD......Page 128
EDITOR'S NOTE......Page 142
APPENDIX: AN INTERVIEW WITH WANGARI MAATHAI......Page 144
