The goshawk

چه چیزی انسان را به حیوانات دیگر متصل می کند؟ تی اچ وایت، نویسنده پادشاه روزگاری و آینده و آرامش معشوقه مشام، نویسنده جوانی بود که خود را در حال تفنگ در کتاب های راهنمای قدیمی شاهین بود. یک جمله خاص - "پرنده به حالت وحشی بازگشت" - تخیل او را تحت تأثیر قرار داد و وایت بعداً نوشت: "اشتیاق به ذهنم رسید که باید خودم بتوانم این کار را انجام دهم. کلمه "وحشی" " دارای نوعی قدرت جادویی است که با دو کلمه دیگر، "وحشیانه" و "آزاد" متحد شده است." بلافاصله، وایت به آلمان نامه نوشت تا یک گوشاوک جوان به دست آورد. گوس، همانطور که وایت این پرنده را نامید، وحشی بود و گس آزاد بود، و وایت نمی‌دانست چگونه او را فراتر از روش باستانی (و اگرچه نمی‌دانست، اما مدت‌ها جایگزین آن شده بود) در محروم کردن او از خواب، که به این معنی بود، بشکند. که او، وایت، نیز بدون استراحت رفت. کم کم انسان و پرنده وارد حالت هذیان و مستی، جاذبه و دافعه ای شدند که بسیار شبیه عشق است...

What is it that binds human beings to other animals? T. H. White, the author of The Once and Future King and Mistress Masham's Repose, was a young writer who found himself rifling through old handbooks of falconry. A particular sentence--"the bird reverted to a feral state"--seized his imagination, and, White later wrote, "A longing came to my mind that I should be able to do this myself. The word 'feral' has a kind of magical potency which allied itself to two other words, 'ferocious' and 'free.'" Immediately, White wrote to Germany to acquire a young goshawk. Gos, as White named the bird, was ferocious and Gos was free, and White had no idea how to break him in beyond the ancient (and, though he did not know it, long superseded) practice of depriving him of sleep, which meant that he, White, also went without rest. Slowly man and bird entered a state of delirium and intoxication, of attraction and repulsion that looks very much like love....