The Dynamics of Arthopod Predator-Prey Systems. (MPB-13), Volume 13

در این مطالعه از سیستم های پیش بینی بندپایان ، مایکل هاسل نشان می دهد که چه تعداد از مؤلفه های شکار ممکن است به سادگی مدل سازی شود تا اثرات آنها بر پویایی کلی جمعیت های تعامل را نشان دهد. بندپایان ، به ویژه حشرات ، موضوعات ایده آل را برای چنین مطالعه ای ایجاد می کنند زیرا زمان تولید آنها از نظر شخصیتی کوتاه است و بسیاری از آنها نسل نسبتاً گسسته ای دارند و از استفاده از مدل های معادله تفاوت برای توصیف تغییرات جمعیت دعوت می کنند. دکتر هاسل با استفاده از مدلهای تحلیلی که در معادلات تفاوت قرار گرفته است ، قادر است نشان دهد که چگونه فرآیندهای بیولوژیکی مفصل حشرات حشرات (از جمله میزبان-پارازیتوئید) ممکن است درک شود.

با تأکید بر توسعه و تجزیه و تحلیل پایداری متعاقب مدل های کلی ، نویسنده به طور مفصل چندین مؤلفه مهم مدل های شکارچی را در نظر می گیرد: میزان طعمه افزایش به عنوان تابعی از چگالی ، جستجوی غیر تصادفی ، تداخل متقابل و شکارچی میزان افزایش به عنوان تابعی از بقای شکارچی و باروری. دکتر هاسل با ترسیم مکاتبات بین مدل ها و داده های آزمایشگاهی ، در مورد پیامدهای عملی برای کنترل آفات بیولوژیکی بحث می کند و نشان می دهد که چگونه چنین مدلهایی ممکن است به تدوین یک مبنای نظری برای شیوه های کنترل بیولوژیکی کمک کند.

In this study of arthropod predador-prey systems Michael Hassell shows how many of the components of predation may be simply modeled in order to reveal their effects on the overall dynamics of the interacting populations. Arthropods, particularly insects, make ideal subjects for such a study because their generation times are characteristically short and many have relatively discrete generations, inviting the use of difference equation models to describe population changes. Using analytical models framed in difference equations, Dr. Hassell is able to show how the detailed biological processes of insect predator-prey (including host-parasitoid) interactions may be understood.

Emphasizing the development and subsequent stability analysis of general models, the author considers in detail several crucial components of predator-prey models: the prey's rate of increase as a function of density, non-random search, mutual interference, and the predator's rate of increase as a function of predator survival and fecundity. Drawing on the correspondence between the models and field and laboratory data, Dr. Hassell then discusses the practical implications for biological pest control and suggests how such models may help to formulate a theoretical basis for biological control practices.