The Case for Terence Rattigan, Playwright

این کتاب کیفیت فوق‌العاده هنر نمایشی ترنس راتیگان، نمایشنامه‌نویس اواسط قرن بیستم و مبنای آن را در استفاده از زیرمتن، دلالت‌ها و کم‌گفتن‌ها نشان می‌دهد. با بحث در مورد هر نمایشنامه به ترتیب زمانی، این کتاب همچنین خط سیر بینش تاریک راتیگان را از پتانسیل انسانی برای خوشبختی از کمدی های قبلی او از طریق نمایشنامه های پایانی او که در آن مرگ به عنوان آرزوی صلح ظاهر می شود، بیان می کند. در اینجا، کاوش از طریق تحلیل دقیق سبک دیالوگ‌نویسی و سخنرانی‌های رتیگان و چگونگی بیان این سبک حس زندگی رتیگان است. به همین ترتیب، این کتاب به تازگی بررسی می‌کند که چگونه راتیگان از منابع تاریخ، ادبیات و اسطوره‌های یونان و روم استفاده می‌کند، و همچنین چگونگی مقایسه او با آثار نمایشنامه‌نویسان دیگر، به‌ویژه برنارد شاو و شکسپیر را بررسی می‌کند. این به طور گسترده ای برای دانشجویان کالج و دانشگاه که در حال تحصیل ادبیات نمایشی هستند، اما همچنین و به ویژه برای بازیگران و کارگردانان، و مردم نمایشنامه خوان و نمایشنامه خوان جذاب خواهد بود.