The Air Weapon: Doctrines of Air Power Strategy and Operational Art

نیروی هوایی امروز تقریباً بر تمام عملیات نظامی حاکم است ، اما همچنان کمترین درک نیروی مسلح است. جزئیات فنی و تاکتیکی نیروهای حمل و نقل هوایی به طور گسترده ای در دسترس است ، اما کمتر کسی درک می کند که چگونه از چنین نیروهایی در پیگرد قانونی برای دفاع و سیاست های امنیتی استفاده می شود. سلاح هوایی با تعیین آموزه هایی که استفاده از نیروی هوایی را در سطح استراتژیک و عملیاتی جنگ راهنمایی می کند ، به این کمبود رسیدگی می کند. این مشخص می کند که نیروهای هواپیمایی می توانند - و نمی توانند - برای دستیابی به آن استفاده شوند. این شامل آموزه های جنگ و همچنین پیشگیری از جنگ است. و این دستورالعمل های احتمالی را برای توسعه آموزه های آینده نشان می دهد. به دنبال یک مسیر تحلیلی \"از بالا به پایین\" ، این مطالعه به قدرت هوا به تنها روش قابل دوام می پردازد: به عنوان یک نهاد یکپارچه. سلاح هوایی شاید تنها مطالعه سطح بالایی همه جانبه از این شکل بسیار مهم و در عین حال بسیار کم درک قدرت نظامی باشد.

Air power today dominates virtually all military operations, yet it remains the least well-understood form of armed force. Technical and tactical details of aviation forces are widely available, but few understand how such forces are best used in prosecuting defence and security policy. The Air Weapon seeks to address this deficiency by setting out the doctrines which guide the use of air power at the strategic and operational levels of war. It identifies what aviation forces can - and cannot - be used to achieve. It encompasses doctrines for war-fighting and also for war-prevention. And it suggests possible directions for future doctrinal development. Following a cohesive 'top-down' analytical path, the study deals with air power in the only viable way: as an integrated entity. The Air Weapon is perhaps the only all-encompassing high-level study of this critically important yet all-too-little-understood form of military power.