Samuel Beckett's Critical Aesthetics

این کتاب بررسی می‌کند که چگونه مقالات انتقادی ساموئل بکت، گفت‌وگوها و تأملات، گفتمان‌های فلسفی دیرینه درباره ماهیت بازنمایی را گرد هم می‌آورد و پیوندهای مهم و در عین حال نادیده گرفته شده بین این گفتمان‌ها و داستان و شعر او را تقویت می‌کند. همچنین به نوشته‌های بکت برای مجلات کوچک در فرانسه از دهه 1930 تا 1950 توجه می‌کند، قبل از اینکه سبک نثر متاخر بکت چگونه چهره‌ها و مضامین را در نوشته‌های انتقادی او به یاد می‌آورد و توسعه می‌دهد. این مطالعه با ارائه ارزیابی دیرینه از کار بکت به عنوان منتقد، نشان می‌دهد که چگونه بکت زیبایی‌شناسی جدیدی را در شناخت گفتگو با ایده‌هایی از جمله پدیدارشناسی، نظریه‌های انتزاع کاندینسکی، و جنبش‌های آوانگارد مانند سوررئالیسم ایجاد کرد. این کتاب برای دانشجویان و محققانی که نه تنها به بکت، بلکه به مدرنیسم ادبی، آوانگارد، فرهنگ و فلسفه بصری اروپا علاقه مند هستند، روشنگر خواهد بود.

This book considers how Samuel Beckett’s critical essays, dialogues and reflections drew together longstanding philosophical discourses about the nature of representation, and fostered crucial, yet overlooked, connections between these discourses and his fiction and poetry. It also pays attention to Beckett’s writing for little-magazines in France from the 1930s to the 1950s, before going on to consider how the style of Beckett’s late prose recalls and develops figures and themes in his critical writing. By providing a long-overdue assessment of Beckett’s work as a critic, this study shows how Beckett developed a new aesthetic in knowing dialogue with ideas including phenomenology, Kandinsky’s theories of abstraction, and avant-garde movements such as Surrealism. This book will be illuminating for students and researchers interested not just in Beckett, but in literary modernism, the avant-garde, European visual culture and philosophy.