دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: R. Malcolm Errington
سری: Studies in the History of Greece and Rome
ISBN (شابک) : 0807830380, 9780807877456
ناشر: University of North Carolina Press
سال نشر: 2006
تعداد صفحات: 351
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 4 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب Roman Imperial Policy from Julian to Theodosius به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب سیاست امپراتوری روم از جولیان تا تئودوسیوس نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
تقسیم امپراتوری روم متاخر به دو بخش از لحاظ نظری که توسط برادران والنتینیان و والنس در سال 364 همکاری می کردند، بر بسیاری از جنبه های حکومت در هر یک از تقسیمات تأثیر عمیقی گذاشت. اگرچه سیاستهای امپراتوری در طول این دوره مستند و شکلگیر عموماً توسط اهداف مذهبی و ایدئولوژیک امپراتوران هدایت میشد، آر. مالکوم ارینگتون استدلال میکند که امپراتورها در تصمیمگیری عملاً عملگراتر از گذشته بودند. تقسیم مسئولیتها بین امپراتورها ناگزیر تحولات جداگانهای را تشویق میکرد و اجازه میداد نگرشهای امپراتوری متفاوت و غالباً متغیر محلی نسبت به اشکال مختلف باورهای مذهبی تغییر کند. ارینگتون نشان میدهد که محرک اصلی برای اقدام در این دوره تقریباً همیشه از سطح پایینتر دولت امپراتوری سرچشمه میگرفت و نه از یک ابتکار امپراتوری. ارینگتون با بسط نظریه فرگوس میلار به امپراتوری بعدی، استدلال میکند که امپراتورها اساساً نسبت به اطلاعات ارائه شده در منطقه واکنش نشان میدادند، همانطور که میلار ادعا کرده است که در مورد امپراتوری عالی چنین بوده است. بنابراین، علیرغم تغییرات ساختاری قابل توجه، امپراتوری به طور گسترده در عملیات خود سنتی باقی ماند.
The division of the late Roman Empire into two theoretically cooperating parts by the brothers Valentinian and Valens in 364 deeply influenced many aspects of government in each of the divisions. Although the imperial policies during this well-documented and formative period are generally understood to have been driven by the religious and ideological aims of the emperors, R. Malcolm Errington argues that the emperors were actually much more pragmatic in their decision making than has previously been assumed.The division of responsibilities between the emperors inevitably encouraged separate developments and allowed locally varying and often changing imperial attitudes toward different forms of religious belief. Errington demonstrates that the main stimulus for action in this period nearly always came from below the level of the imperial government, and not from an imperial initiative. Extending the theory of Fergus Millar into the later empire, Errington argues that the emperors were fundamentally reactive to regionally supplied information, as Millar has asserted was the case for the High Empire. Thus, despite significant structural changes, the empire remained broadly traditional in its operations.