Réquiem para la política: ¿o Renacimiento?

آتش می سوزد، شعله های آتش ما را می سوزاند و ما جرات پریدن از روی آنها را نداریم. نابخردانه گرایی سیاسی، آرژانتین مستقل را که قادر به دستیابی به همه پیروزی ها بود، شکست تا آن را به فاجعه اقتصادی و سیستم فرهنگی و آموزشی شکننده ای که در آن قرار دارد سوق دهد. زمان بازسازی، بازسازي ملت مورد نظر، غلبه بر پستي و بازيابي عزتي كه هميشه مشخصه آرژانتيني ها بوده است، فرا رسيده است. وقت آن است که تاریخ را مرور کنیم تا از افتادن در همان اشتباهاتی که آرژانتین را به جایی که هست، بازگردانیم، اراده ملت بزرگی را که شایسته پایمال شدن نیست، بلکه شاهد تولد دوباره خود است، دوباره برقرار کنیم. متفکر آبل پوسه ما را با این کتاب، به دور از فاصله، به بحثی پرشور دعوت می کند: آرژانتین و جهان غرب به طور گسترده فرصت بزرگی را پیش روی خود دارند که باید از آن استفاده کرد، دور شدن از تعارض و سازگاری با گفتگو. بر بیماری های ثروت و مردمی که با فساد، بزدلی و نسلی به دور از تعهد سیاسی بدرفتار شده اند، غلبه کنیم تا فرصتی را برای دنیای جدیدی که آرزوی آن را داریم باز کنیم و کشور سقوط کرده را بالا ببریم. ما باید به چرخه ای پایان دهیم و درها را از شکاف هایی که ما را به همزیستی در فردایی جدید سوق می دهد، باز کنیم. همینطور باشد.

El fuego arde, las llamas nos están quemando y no nos animamos a saltar por encima de ellas. El irracionalismo político quebró la Argentina soberana capaz de alcanzar todos los triunfos, para llevarla hasta el desastre económico y el frágil sistema cultural y educativo en el que se encuentra. Es hora de reconstruir, de reformular la nación deseada, superando la bajeza y recuperando la dignidad que siempre ha caracterizado a los argentinos. Es momento de repasar la historia para no caer en los mismos errores que han llevado a Argentina donde se encuentra, restableciendo la voluntad de ser de una gran nación que no merece ser pisoteada, sino presenciar su propio renacimiento. El pensador Abel Posse nos invita con este libro, alejado de la equidistancia, a un debate apasionante: Argentina y el mundo occidental por extensión tienen ante sí una gran oportunidad que debe ser aprovechada, apartando el conflicto y adaptándose al diálogo. Superar las dolencias de una riqueza y un pueblo maltratado por la corrupción, la cobardía y una generación alejada del compromiso político, para abrir una oportunidad al nuevo mundo al que aspiramos, levantando el país caído. Hay que finalizar un ciclo y abrir las puertas a través de las grietas que nos empujen a coexistir en un mañana nuevo. Así sea.