Remembering and disremembering the dead : posthumous punishment, harm and redemption over time

این کتاب تحت مجوز CC BY 4.0 دسترسی آزاد دارد.

این کتاب یک اثر چند رشته ای است که مفهوم آسیب پس از مرگ را در طول زمان بررسی می کند. این سؤال که مرگ چیست و چه زمانی است، بر چگونگی درک ما از احتمال آسیب و رستگاری پس از مرگ تأثیر می گذارد. در حالی که آزار رساندن به مرده غیرممکن است، ممکن است به آرزوها، باورها و خاطرات افرادی که زمانی زندگی می کردند آسیب برساند. به این ترتیب، این کتاب آسیب‌پذیری مردگان را برجسته می‌کند و با یک اثر تاریخی ارتباط برقرار می‌کند تا به مفاهیم مشابه در تاریخ که توسط اکثر فیلسوفان نادیده گرفته می‌شود، ارزش انتقادی بیافزاید. یک دیدگاه تاریخی طولانی از مطالعات موردی وجود دارد که ویژگی مفهومی مجازات پس از مرگ را نشان می دهد. یعنی تشریح و جدا کردن جسد جنایتکار پس از قانون قتل (1752) و آنهایی که در سپیده دم در طول جنگ جهانی اول تیرباران شدند. دیدگاه تاریخی طولانی نیز از آسیب پس از مرگ در نظر گرفته شده است. یعنی قاپیدن بدن در اواخر دوره گرجستان، و قاپیدن اعضای بدن در آلدر هی در دهه 1990.

This book is open access under a CC BY 4.0 licence.

This book is a multidisciplinary work that investigates the notion of posthumous harm over time. The question what is and when is death, affects how we understand the possibility of posthumous harm and redemption. Whilst it is impossible to hurt the dead, it is possible to harm the wishes, beliefs and memories of persons that once lived. In this way, this book highlights the vulnerability of the dead, and makes connections to a historical oeuvre, to add critical value to similar concepts in history that are overlooked by most philosophers. There is a long historical view of case studies that illustrate the conceptual character of posthumous punishment; that is, dissection and gibbetting of the criminal corpse after the Murder Act (1752), and those shot at dawn during the First World War. A long historical view is also taken of posthumous harm; that is, body-snatching in the late Georgian period, and organ-snatching at Alder Hey in the 1990s.