Predictive Drug Testing on Human Tumor Cells

تست داروی پیش‌بینی‌کننده روی سلول‌های تومور انسانی به منظور تعریف شیمی‌درمانی مناسب تا زمانی که تعداد عوامل ضد سرطان موجود کم باشد و فعالیت محدودی از خود نشان دهد، ضروری باقی خواهد ماند. مزایای یک آزمایش موثر در رفع نیاز به آزمایش عوامل ضد سرطان بر روی گروه‌های بزرگ بیماران برای ارزیابی فعالیت دارو (مطالعات فاز دوم) و امکان تعیین استفاده بهینه از عوامل ضد سرطان (کارآزمایی‌های فاز III) نهفته است. چنین آزمایش آزمایشگاهی می تواند به تعریف بهتر دوز و برنامه داروها از نظر پیش بالینی کمک کند. ارزش افزودنی داروهای منفرد را می توان بر روی سلول های تومور در شرایط آزمایشگاهی تعیین کرد تا بهترین شیمی درمانی ترکیبی را در داخل بدن تعریف کند. درمان آزمایشی از عوارض غیرضروری مرتبط با دارو در بیماران مبتلا به تومورهای مقاوم جلوگیری می کند. اگر بتوان در نتیجه تسکین یا حتی بقای طولانی مدت را پیش بینی کرد، درمان شیمی درمانی حتی با عوارض جانبی بیش از حد قابل توجیه است. اگر این آزمایش به شناسایی عوامل فعال جدید کمک کند، مزایای آزمایش داروی پیش‌بینی‌کننده روی سلول‌های تومور انسانی فراتر از بهبود درمان فردی بیمار است. این طیف از مزایا برای کل زمینه انکولوژی انگیزه فوق العاده ای برای توسعه چنین آزمایشاتی فراهم می کند. اگرچه تعدادی از تست‌های حساسیت شیمیایی از زمان ظهور شیمی‌درمانی ضد سرطانی مدرن پیشنهاد شده‌اند، اما علاقه با امکان شبیه‌سازی سلول‌های تومور انسانی بر روی صفحات آگار، با هدف آزمایش فعالیت دارو بر روی سلول‌هایی با ظرفیت حیات بالا، تجدید شده است. p>

Predictive drug testing on human tumor cells in order to define the appropriate chemotherapy will remain imperative as long as the anticancer agents available are few in number and show only limited activity. The advantages of an effective test would lie in obviating the need for testing antineoplastic agents on large cohorts of patients for assessment of drug activity (phase II studies) and in allowing determination of optimal use of anticancer agents (phase III trials). Such an in vitro test could help to better define dose and schedule of drugs preclinically. The additive value of individual drugs could be determined on tumor cells in vitro in order to define the best combination chemotherapy in vivo. Test-directed therapy would avoid unnecessary drug-related morbidity in patients with refractory tumors. Chemotherapy treatment would be more than justified even with side effects if palliation or even prolonged survival could be anticipated as a result. The benefits of predictive drug testing on human tumor cells would extend beyond improvement of individual patient treatment if the testing helped to identify new active agents. This spectrum of benefits to the entire field of oncology pro­ vides tremendous motivation for the development of such testing. Although a number of chemosensitivity tests have been proposed since the advent of modern anticancer chemotherapy, interest has been renewed by the possibility of cloning human tumor cells on agar plates, with a view to testing drug activity on cells with high pro­ liferation capacity.