Por que as Nações Fracassam - As Origens do Poder, da Prosperidade e da Pobreza

از طریق متنی تامل برانگیز، چرا ملل شکست می‌خورند به این سؤال پاسخ می‌دهد که برای قرن‌ها بسیاری از محققان را برانگیخته است: چرا برخی از ملت‌ها ثروتمند و برخی دیگر فقیر هستند که بر اساس ثروت و فقر، سلامت و بیماری، غذا و گرسنگی تقسیم شده‌اند؟ دارون آسم اوغلو و جیمز رابینسون در این کتاب به تفاوت های وحشتناک درآمد و استانداردهای زندگی می پردازند که کشورهای ثروتمند جهان مانند ایالات متحده، بریتانیا و آلمان را از فقیرانی مانند کشورهای جنوب صحرای آفریقا جدا می کند. ، آمریکای مرکزی و جنوبی. آسیا. نویسندگان به وضوح نشان می دهند که نهادهای سیاسی و اقتصادی پشت موفقیت اقتصادی (یا فقدان آن) هستند.
آسم اوغلو و رابینسون به طور متقاعدکننده ای تاکید می کنند که کشورها تنها زمانی از فقر می گریزند که دارای نهادهای اقتصادی کافی، بالاتر از همه مالکیت خصوصی و رقابت باشند. آنها همچنین از این تز اصلی حمایت می کنند که کشورها با داشتن یک نظام سیاسی کثرت گرا و باز، با رقابت برای مناصب سیاسی، انتخاب گسترده و فضایی برای ظهور رهبران سیاسی جدید، احتمال بیشتری برای توسعه نهادها به درستی دارند. مطالعه‌ای که طیف وسیعی از نمونه‌های تاریخی را ارائه می‌کند تا نشان دهد چگونه تغییرات می‌توانند به نهادهای مطلوب، نوآوری‌های مترقی و موفقیت اقتصادی یا برعکس، به نهادهای سرکوبگر و در نهایت، زوال یا رکود کمک کنند.

Por meio de um texto instigante, Por que as nações fracassam responde à pergunta que há séculos instiga diversos estudiosos: por que algumas nações são ricas e outras são pobres, divididas por riqueza e pobreza, saúde e doença, comida e fome? Neste livro, Daron Acemoglu e James Robinson tratam das diferenças abissais de receita e padrão de vida que separam os países ricos do mundo, como Estados Unidos, Reino Unido e Alemanha, dos pobres, como os da África subsaariana, América Central e do Sul da Ásia. Os autores fazem uma demonstração cabal de que são as instituições políticas e econômicas que estão por trás do êxito econômico (ou da falta dele).
De maneira convincente, Acemoglu e Robinson afirmam que os países só escapam à pobreza quando dispõem de instituições econômicas adequadas, sobretudo a propriedade privada e a concorrência. Eles defendem, ainda, a tese original de que a probabilidade de os países desenvolverem instituições de forma acertada é maior quando eles contam com um sistema político pluralista e aberto, com disputa de cargos políticos, eleitorado amplo e espaço para a emergência de novos líderes políticos.
Trata-se de uma leitura que oferece um vastíssimo leque de exemplos históricos para demonstrar como mudanças podem contribuir para instituições favoráveis, inovações progressistas e êxito econômico ou, ao contrário, para instituições repressoras e, em última instância, decadência ou estagnação.