Language of Social Casework

که در ابتدا در سال 1968 منتشر شد ، زبان کارهای اجتماعی شیوه ای که کارگران اجتماعی معمولاً از زبان غافل می شوند ، در نظر می گیرد. پیشنهاد می شود که بخشی از این غفلت به دلیل راه هایی است که مددکاران اجتماعی و منتقدین آنها فعالیت کار اجتماعی را پیش بینی می کنند. بنابراین ، انتقادات سنتی از انسان دوستانه و کار اجتماعی ، مورد بررسی قرار می گیرد و تلاشی برای توصیف برخی پاسخ های متداول به آنها از طرف پزشکان انجام شد. این پس از بررسی دو اصطلاح است که از اهمیت خاصی در زبان کار استفاده می کنند: مفهوم \"خاص خاص\" و ایده \"تنظیمات\" کار. اما کارها نیز به اصطلاح وام گرفته شده از \"زمینه های دیگر\" شرح داده شده است: این به عنوان \"هنر\" یا \"علم\" ، به عنوان \"درمانی\" یا پیشنهاد \"دوستی\" دیده می شود. هر یک از این توضیحات در دو فصل آخر کتاب در نظر گرفته شده است. این کتاب همچنین شامل یک پیشگفتار کاملاً جدید و کاملاً به روز شده توسط نویسنده است ، با توجه به پیشرفت های انجام شده در 50 سال گذشته ، این انتشارات سال 1968 را متناسب با این نشریه 1968 می کند.

Originally published in 1968, Language of Social Casework considers the way in which social workers commonly neglect language. It is suggested that part of this neglect is due to the ways in which social workers and their critics envisage the activity of social work. The traditional criticisms of philanthropy and social work, are, therefore reviewed, and an attempt made to describe some common responses to them on the part of the practitioners. This is followed by an examination of two terms that are of some importance in the language of casework: the ‘generic-specific’ concept, and the idea of the ‘settings’ of casework. But casework is also described in terms borrowed from other ‘contexts: it is seen as ‘art’ or ‘science’, as a ‘therapy’ or the offer of ‘friendship’. Each of these descriptions is considered in the last two chapters of the book. The book also includes a brand new and fully updated preface by the author, contextualising this 1968 publication, in light of advancements made in the past 50 years.