Plato and Plotinus on Mysticism, Epistemology, and Ethics

این کتاب مخالف این دیدگاه رایج است که بین افلاطون و فیلسوف نوافلاطونی، فلوطین، در مسائل عرفان، معرفت‌شناسی و اخلاق تفاوت‌های اساسی وجود ندارد. دیوید جی یونت با بررسی روش‌هایی که افلاطون و فلوطین ادعا می‌کنند که می‌توان تجربه‌ای نهایی داشت که به مهم‌ترین پرسش‌های فلسفی پاسخ می‌دهد، تحلیل گسترده‌ای ارائه می‌کند که چرا باید هر دو فیلسوف را به عنوان عارف تفسیر کنیم. سپس این کتاب نشان می‌دهد که هر دو فیلسوف به دانش غیرگفتمانی و روش‌های دستیابی به آن، از جمله دیالکتیک و یادآوری، اعتقاد مشترک دارند و نشان می‌دهد که اساساً در هیچ دیدگاه مهمی درباره اخلاق تفاوتی ندارند.


>استفاده گسترده از منابع اولیه و ثانویه، افلاطون و فلوطین در عرفان، معرفت شناسی و اخلاق شباهت های اندیشه این دو فیلسوف را در مورد انواع پرسش های فلسفی، مانند مراقبه، پیشگویی، حکمت نشان می دهد. ، دانش، حقیقت، شادی و عشق.

This book argues against the common view that there are no essential differences between Plato and the Neoplatonist philosopher, Plotinus, on the issues of mysticism, epistemology, and ethics. Beginning by examining the ways in which Plato and Plotinus claim that it is possible to have an ultimate experience that answers the most significant philosophical questions, David J. Yount provides an extended analysis of why we should interpret both philosophers as mystics. The book then moves on to demonstrate that both philosophers share a belief in non-discursive knowledge and the methods to attain it, including dialectic and recollection, and shows that they do not essentially differ on any significant views on ethics.

Making extensive use of primary and secondary sources, Plato and Plotinus on Mysticism, Epistemology and Ethics shows the similarities between the thought of these two philosophers on a variety of philosophical questions, such as meditation, divination, wisdom, knowledge, truth, happiness and love.