Ohne Worte: Vocality and Instrumentality in 19th-Century Music

موسیقی بدون کلام چه چیزی می تواند به ما بگوید؟ آیا می تواند صحنه ها را به تصویر بکشد، داستان ها را روایت کند، باورها را روشن کند؟ و آیا می تواند ابزاری باشد که از طریق آن نه تنها به زندگی درونی نوازندگان گذشته بلکه امروز خودمان دسترسی داشته باشیم؟ در Ohne Worte پنج محقق و نوازنده این پرسش‌ها و پرسش‌های مرتبط را بررسی می‌کنند تا هم تجربه و هم اجرای موسیقی قرن نوزدهم را روشن کنند.

با تکیه بر طیف غنی از منابع، آنها را آشکار می‌کنند. اندیشه و عملکرد موسیقیایی آهنگسازان متعارف مانند برلیوز، مندلسون و شومان. کار آنها ما را به چالش می کشد تا در شیوه های موسیقی خود و صداهایی که در آنها تجلی یافته است تجدید نظر کنیم و به خلق هنری که هم تاریخی و هم متعالی است تشویق می کند.

شرکت کنندگان: Jean-Pierre. بارتولی (دانشگاه پاریس-سوربن)، هوبرت موسبرگر (Staatlichen Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart)، ژان روده (دانشگاه پاریس-سوربن)، داگلاس سیتون (دانشگاه موسیقی دانشگاه ایالتی فلوریدا)، ادواردو توربیانلی (Hochnste) /p>

What can music tell us―without words? Can it depict scenes, narrate stories, elucidate beliefs? And can it be an instrument through which we access the inner lives not only of musicians from the past but of ourselves, today? In Ohne Worte five scholars and performers probe these and related questions to illuminate both the experience and performance of nineteenth-century music.

Drawing on a rich range of sources, they reveal the musical thought and practice of canonical composers like Berlioz, Mendelssohn, and Schumann. Their work challenges us to reconsider our musical practices and the voices manifested in them, and it encourages the creation of an art that is both historical and transcendental.

Contributors: Jean-Pierre Bartoli (Université Paris–Sorbonne), Hubert Moßburger (Staatlichen Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart), Jeanne Roudet (Université Paris–Sorbonne), Douglass Seaton (Florida State University School of Music), Edoardo Torbianelli (Hochschule der Künste Bern)