Narrative in the Icelandic Family Saga: Meanings of Time in Old Norse Literature

نماینده یک ژانر ادبی منحصر به فرد و ساخته شده در قرن سیزدهم و چهاردهم، حماسه های خانواده ایسلندی در میان برخی از بزرگترین ادبیات جهان قرار دارند. در اینجا، هدر اودونوگو به طرز ماهرانه‌ای مفاهیم زمان و صدای متنی منحصربه‌فرد حماسه‌ها را بررسی می‌کند و چشم‌انداز تازه‌ای درباره متون بنیادی میراث نورس باستان و میراث ایسلندی قرون وسطایی ارائه می‌کند.

با فقدان آشکار غول‌ها، اژدهاها، و جادوی افسانه‌ها، این حماسه‌ها جامعه‌ای در دنیای واقعی در حال گذار را منعکس می‌کنند که با چالش‌های جدید اصلی هویت و توسعه دست و پنجه نرم می‌کند. همانطور که این کتاب نشان می دهد، موضع راوی و نقش زمان - از بازنمایی زمان بیرونی تا تجربه مخاطب از حرکت در یک روایت - برای این داستان ها بسیار مهم است. به این ترتیب، روایت در حماسه خانواده ایسلندی از نظریه روایت‌شناسی مدرن استفاده می‌کند تا راه‌هایی را که در آن نویسندگان حماسه فوریت و پیچیدگی مطالب خود را حفظ می‌کنند، به خط روایت و زمان‌شناسی رسیدگی می‌کنند و بینش‌های ادراکی را ارائه می‌کنند. جامعه حماسه با انجام این کار، اودوناگو شعر جدیدی از حماسه‌های خانوادگی ارائه می‌کند و لفاظی ادبی روایت‌های حماسی را دوباره تعریف می‌کند.

Representative of a unique literary genre and composed in the 13th and 14th centuries, the Icelandic Family Sagas rank among some of the world's greatest literature. Here, Heather O'Donoghue skilfully examines the notions of time and the singular textual voice of the Sagas, offering a fresh perspective on the foundational texts of Old Norse and medieval Icelandic heritage.

With a conspicuous absence of giants, dragons, and fairy tale magic, these sagas reflect a real-world society in transition, grappling with major new challenges of identity and development. As this book reveals, the stance of the narrator and the role of time – from the representation of external time passing to the audience's experience of moving through a narrative – are crucial to these stories. As such, Narrative in the Icelandic Family Saga draws on modern narratological theory to explore the ways in which saga authors maintain the urgency and complexity of their material, handle the narrative and chronological line, and offer perceptive insights into saga society. In doing so, O'Donoghue presents a new poetics of family sagas and redefines the literary rhetoric of saga narratives.