Mutual Sustainability of Tubewell Farming and Aquifers: Perspectives from Balochistan, Pakistan

این کتاب یک مدل مفهومی برای کشاورزی آبی زیرزمینی پایدار ایجاد و ارائه می‌کند. این مدل بر اساس اصول کلی تئوری های اقتصادی روابط هزینه-فایده و مدل های رفتاری استفاده از منابع است. این مطالعه پیشرفت‌ها در کشاورزی چاه لوله و پتانسیل آبخوان در بلوچستان خشک را در طی یک دوره سه دهه ارزیابی کرده است. این رونق و رکود کشاورزی را در طول زمان با در نظر گرفتن محدودیت‌های آبخوان محلی و ملاحظات سیاسی-اجتماعی و چارچوب سیاست تجزیه و تحلیل کرده است. سه مجموعه داده - کشاورزان، مقامات متخصص و تصاویر ماهواره ای - برای کمک به اعتبارسنجی استفاده شده است. با مشاهده حیاتی‌ترین پارامترها، مطالعه به این نتیجه رسیده است که آبخوان محلی با نرخی متناسب با نرخ رشد کشاورزی آبی کاهش می‌یابد که نشان می‌دهد روند توسعه فعلی ناپایدار است. برای مثال، این تحقیق نشان می‌دهد که حفره‌های لوله‌ای به عمقی رسیده‌اند که اصطلاح «معدن آبخوان» به کار می‌رود. در نتیجه، هزینه های آبیاری بیش از حد بالا شده است که به کشاورزی اجازه نمی دهد تا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد. علاوه بر این، بیابان زایی به طور پیوسته در حال تجاوز است و الگوی کشت از باغداری با ارزش بالا به کشت معیشتی تغییر می کند. این مطالعه همچنین پارامترهایی را برای ارزیابی تمایل کشاورزان به پذیرش استراتژی‌ها و مداخلات مدرن و پایدار تعیین کرده است.

This book develops and presents a conceptual model for sustainable-groundwater irrigated agriculture. The model is based on the general principles of the economic theories of cost-benefit relations and behavioral models of resource use. The study has evaluated the advances in tubewell farming and the aquifer potential in arid Balochistan over a period of three decades. It has analyzed the booms and busts of the farming over time taking into consideration the local aquifer limitations and the socio-political considerations and policy framework. Three data sets – farmers, expert officials and satellite images - have been used to aid validation. By observing the most vital parameters, the study has concluded that the local aquifer has been falling at a rate directly proportional to the growth rate of irrigated farming, suggesting the current development process is unsustainable. For instance, the research finds that tubewell bores have reached down to depths where the term “aquifer mining” applies; as a result, irrigation costs have become too high to allow farming to be economically viable. In addition, desertification is steadily encroaching and the cropping pattern being changed from high-value horticulture to subsistence cropping. The study has also set parameters for assessing the willingness of farmers to accept modern, sustainable strategies and interventions.