Modernists and the Theatre: The Drama of W.B. Yeats, Ezra Pound, D.H. Lawrence, James Joyce, T.S. Eliot and Virginia Woolf

مدرنیست‌ها و تئاتر اولین مطالعه‌ای است که به بررسی چگونگی تلاقی نظریه‌های مدرنیسم با نظریه‌های تئاتر در آثار، فلسفه‌ها و زندگی ادبی شش نویسنده اصلی مدرنیست می‌پردازد. جیمز موران با تکیه بر انبوهی از مواد آرشیو ناآشنا و خوانش‌های تازه از اسناد نادیده گرفته شده، چگونگی تعامل این شخصیت‌های ادبی با تئاتر را از طریق نمایشنامه‌نویسی، از طریق درگیر شدن در بحث‌های فلسفی و شرکت در اجراهای تئاتری، آشکار می‌کند. فصل ها W.B. اولین نمایشنامه نویسی ییتس، بازی ازرا پاوند روی صحنه، پیوندهای متقابل بین حس درام جیمز جویس و دی اچ لارنس، تفکر الیوت درباره تئاتر در دوبلین، و سیاست فمینیستی تجربیات نمایشی در مقیاس کوچک ویرجینیا وولف.

نویسندگان برای تولید فیلم‌ها ارزش قائل بودند و اغلب نظرات خصمانه‌ای درباره درام می‌کردند، این جلد این واقعیت متناقض را برجسته می‌کند که، علی‌رغم سخنان تند آنها، «در مقیاس بزرگ» تئاتری نیز هر یک از این نویسندگان را به خود جذب می‌کرد. رویداد تئاتر «تولید محدود» شیوه رضایت‌بخشی را برای به اشتراک گذاشتن آثارشان در میان همفکران به مدرنیست‌ها ارائه کرد، و کتاب مجموعه‌ای از رویدادهای ناآشنا از این نوع را فاش می‌کند که به این نویسندگان اجازه می‌داد تا به عنوان عوامل مشروعیت بخشیدن به ارزش فرهنگی عمل کنند.

این کتاب به بررسی تعامل آنها با درام عامه پسند و همچنین بازی های بازیگری فراموش شده ای می پردازد که هر یک از این نویسندگان شخصاً در آن شرکت داشتند. موران کشف می‌کند که چگونه خانه بازی به یک فضای جغرافیایی کلیدی تبدیل شده است که در آن مدرنیست‌ها می‌توانند تنشی را کشف کنند که آنها را مجذوب خود کرده است و انگیزه بسیاری از تفکرات گسترده‌تر و آثار ادبی آنها را برانگیخته است.