Love and its Critics: From the Song of Songs to Shakespeare and Milton's Eden

این کتاب تاریخچه عشق و چالشی است که عشق به قوانین و آداب و رسوم زمان ها و مکان های خود ارائه می دهد، همانطور که از طریق شعر از آواز ترانه ها تا بهشت گمشده جان میلتون گفته شده است. . این همچنین گزارشی از استقبال انتقادی از چنین ادبیاتی است، و روش‌هایی که نقد تلاش کرده است تا این چالش را خفه کند.

برایسون و مووسسیان استدلال می‌کنند که شعری که آنها می‌کاوشند عشق تروبادور را تجلیل می‌کند و دوباره ابداع می‌کند. شاعران قرن یازدهم و دوازدهم فین آمور نامیده می شوند: عشق به عنوان یک هدف فی نفسه، متقابل و آزادانه انتخاب شده حتی در مواجهه با مجازات اجتماعی، مذهبی یا سیاسی. نهاروسو نه اگاپه، نه منحصراً از جسم و نه صرفاً روح، این عشق یک راه میانه است. در کنار این سنت، جنبشی انتقادی رشد کرده است که به تعبیر پل ریکور از «هرمنوتیک سوء ظن» استفاده می کند تا ادعا کند که شعر عاشقانه پرشور آن چیزی نیست که به نظر می رسد، و باید به درستی به عنوان پرستش خدا، تبعیت از امپراتوری یا درهم تنیدگی با ساختارهای خود زبان - به طور خلاصه، همان چیزهایی که در برابر آن مقاومت می کند.

این کتاب با برخی از ادبیات اصلی قوانین غربی، از جمله کتاب مقدس، شعر اووید، و آثاری از نویسندگان انگلیسی مانند ویلیام شکسپیر و جان دان، و با انتقاداتی که از اولین خوانش‌های آواز ترانه‌ها تا ادبیات دانشگاهی معاصر را شامل می‌شود. این کتاب که در سبک خود زنده و لذت بخش است، تلاش می کند تا حس لذت را به خواندن شعر بازگرداند، و اصرار انتقادی را بر این که ادبیات باید فریب خورده باشد را از بین ببرد.

برای متخصصان، فارغ التحصیلان و فارغ التحصیلان ارزشمند خواهد بود. دانش پژوهان پیشرفته ادبیات در مقطع کارشناسی، و به خوانندگان عمومی تحصیل کرده علاقه مند به درمان عشق در شعر در طول تاریخ.