Longevity and Quality of Life: Opportunities and Challenges

کشورهای سراسر جهان افزایش چشمگیری در طول عمر را تجربه می کنند. جامعه به عنوان یک کل با مسائل ناشی از این انقلاب در طول عمر به چالش کشیده شده است. اگرچه شبح تنهایی و رنج وجودی شهروندان مسن به حدی است که برای برخی از افراد زیر 65 سال تصور آینده بلندمدت مشکل است، افراد بالای 85 سال ثابت کرده اند که پیری لزوما مانع از زندگی سالم و سازنده نمی شود. . پیشرفت خارق‌العاده در پزشکی درمانی و پیشگیرانه، خوش‌بینی نسبت به کیفیت زندگی و وضعیت رفاهی را توجیه می‌کند که حتی در سنین بالا می‌توان از آن لذت برد. ما باید به متخصصان در زمینه‌های مختلف نگاه کنیم تا راه‌حل‌های خلاقانه‌ای برای مسائل اجتناب‌ناپذیری که با افزایش سن به وجود می‌آیند ایجاد کنیم. دولت‌ها باید با سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آگاهی از ارزش تغذیه خوب، ورزش و سبک زندگی که رفاه در طول زندگی را افزایش می‌دهد، برای سلامت آینده شهروندان خود آماده شوند. همچنین، دولت ها باید بدانند که علت اصلی هزینه های مراقبت های بهداشتی، بیماری های جدی است که در افراد در هر سنی رخ می دهد و نه بیشتر در افراد مسن. تشخیص زودهنگام می تواند به نجات جان افراد نیز کمک کند.
سلامتی و طول عمر در نهایت به عنوان یک موضوع سیاسی پایان خواهد یافت. آنچه مورد نیاز است، سرمایه گذاری های بلندمدت دولتی است که برای یک سیاست سلامت پایدار ضروری است. این سوال مطرح می شود: آیا رهبران جهان قادر خواهند بود به چنین سیاستی متعهد شوند؟ دو پدیده مهم اجتماعی-اقتصادی ممکن است بر این موضوع تأثیر تنظیم کنند. اولین مورد، ظهور گروه های فشاری است که در پاسخ به یک موضوع بهداشتی خاص مانند ایدز به وجود آمده اند. دومین مورد، ظهور کمیته‌های اخلاقی در کشورهای توسعه‌یافته است که صرفاً با مسائل بهداشتی سروکار دارند.

Nations around the world are experiencing a spectacular increase in longevity. Society as a whole is being challenged by issues arising from this revolution in longevity. Although the specter of the loneliness and existential suffering of older citizens is such that some people under the age of 65 find it difficult to conceive of a long-term future, persons over 85 have proven that aging does not necessarily preclude a healthy and productive life. Extraordinary progress in both curative and preventive medicine justifies optimism about the quality of life and state of well-being that can be enjoyed even in great old age. We should look to professionals in diverse fields to develop creative solutions to the inevitable issues that will arise with aging. Governments must prepare for the future health of their citizens by making long-term investments to educate all sectors of society in the value of good nutrition, exercise, and lifestyles that enhance well-being throughout life. Also, governments should realize that the main cause of health care expenditure is serious illness which occurs in persons of all ages, and not predominantly in older people. Early detection can help save lives, as well.
Health and longevity of life will ultimately end as a political issue. What is needed is long-term government investments necessary for a viable health policy. The question arises: will world leaders be able to commit to such a policy? Two major socioeconomic phenomena may have a regulating effect on this issue. The first is the emergence of pressure groups that have come into being in response to a particular health issue, such as AIDS. The second is the emergence of ethics committees in developed nations that deal solely with health issues.