Leonardo: il genio dell'imperfezione

«چرا احساس می کنیم لئوناردو اینقدر نزدیک و اینقدر حاضر است؟ زیرا او یک هنرمند ناقص است. نبوغ بی‌تردید او او را از دیگران متمایز می‌کند، اما او تنوعی است که مستلزم دوری و جدایی نیست. او به ما نزدیک است، به مردانی که نابغه مطلق نیستند، زیرا او تلاشی مستمر برای درک جهان با آزمایش است. لئوناردو همه چیز بود: نویسنده، معمار، مجسمه ساز، نقاش. اما اگرچه تصاویر بیشماری از او وجود دارد، پروژه‌های معماری و مجسمه‌های او مشخص نیست. در او تلاش همیشه قویتر از تحقق چیزها بود. نقاشی کامل ترین لحظه این حرفه ناقص، پراکنده و منقطع است که او را بسیار به حساسیت معاصر نزدیک می کند. هنرمند روحی دارد که در امتداد خود که نقاشی اوست زندگی می کند، بنابراین اندیشه لئوناردو در آثار او زندگی می کند که در زمانی فراتر از زمان ما پیش می رود. آرزویی که لئوناردو را بیش از هر هنرمند دیگری برمی انگیزد، تلاش برای غلبه بر مرز زمان، برای غلبه بر مرگ است: ورود به بعد جاودانگی است. به همین دلیل است که ما به سخنان او گوش می دهیم: زیرا لئوناردو زنده است. ویتوریو اسگاربی پرتره ای منتشر نشده از لئوناردو می سازد و کارنامه ها و آثار او، زمینه هنری که در آن بزرگ شده و طنین فوق العاده ای که در طول قرن ها داشته است را بازگو می کند و مسیر درخشان یک \"نابغه آماتور\" را که به دوشان می رسد، ترسیم می کند. تا دالی، به ما بستگی دارد.