Leistungsanreize in der Transportlogistik: Entwicklung und Simulation aus Perspektive der Prinzipal-Agent-Theorie

مارکوس مولر اهداف متضاد بین مدیریت ساخت و ساز و اپراتورهای تجهیزات ساخت و ساز را توصیف و توضیح می دهد و مدلی را تنظیم می کند که می تواند در مورد تأثیر سیستم های تشویقی پیش بینی کند. نویسنده برای پاسخ به سوال طراحی سیستم های تشویقی با هدف افزایش عملکرد حمل و نقل، الزاماتی را از حوزه تئوری و کاربرد استخراج می کند. مطالعه او یافته های تجربی و تجربی را در مورد تأثیر سیستم های تشویقی تأیید می کند و نشان می دهد که آنها برای سیستم های لجستیک حمل و نقل در مهندسی عمران نیز کاربرد دارند. نویسنده توصیه هایی را برای طراحی مدل های پاداش از یافته های شبیه سازی به دست آورده است.

Marcus Müller beschreibt und erläutert Zielkonflikte zwischen Bauleitung und Baugeräteführer und stellt ein Modell auf, das Prognosen zur Wirkung von Anreizsystemen treffen kann. Aus der Theorie und Anwendungsdomäne leitet der Autor Anforderungen ab, um die Frage nach der Gestaltung von Anreizsystemen zu beantworten, mit dem Ziel, Transportleistungen zu erhöhen. Seine Studie bestätigt die experimentellen bzw. empirischen Erkenntnisse zur Wirkung von Anreizsystemen und zeigt, dass diese auch für Transportlogistiksysteme im Tiefbau gelten. Aus den Erkenntnissen der Simulation leitet der Autor Empfehlungen für die Gestaltung von Entlohnungsmodellen ab.