Legislative Delegation: The Erosion of Normative Limits in Modern Constitutionalism

یک سوال اساسی در مورد مشروطیت معاصر این است که آیا تعادل های ایجاد شده قبل از ظهور دولت اداری- صنعتی مدرن را می توان با استفاده از قوانین اساسی حفظ کرد یا دوباره ایجاد کرد؟ این کتاب به طور غیرمستقیم و از طریق دریچه مفهومی ارائه شده توسط تحولات قانون اساسی مربوط به پذیرش محدودیت‌های هنجاری در تفویض اختیارات قانون‌گذاری به این مشکل می‌پردازد.

سه رشته تحلیلی (تئوری قانون اساسی، تاریخ قانون اساسی، و قانون اساسی و اداری معاصر) در این بحث وجود دارد. آنها در یک گزارش گسترده تر از پیامدهای مفهومی، پدیده، و برخورد قانونی با تفویض اختیار در تعدادی از نظام های حقوقی پارادایمیک ادغام می شوند.

همانطور که استدلال می‌شود، توسعه و شکست قواعد قانون اساسی که محدودیت‌هایی را برای تفویض قانونگذاری ایجاد می‌کند، شرایط امکان حکومت محدود کلاسیک و برعکس، فرسایش هنجارگرایی را در مشروطیت معاصر نشان می‌دهد.

An overarching question of contemporary constitutionalism is whether equilibriums devised prior to the emergence of the modern administrative-industrial state can be preserved or recreated by means of fundamental law. The book approaches this problem indirectly, through the conceptual lens offered by constitutional developments relating to the adoption of normative limitations on the delegation of law-making authority.

Three analytical strands (constitutional theory, constitutional history, and contemporary constitutional and administrative law) run through the argument. They merge into a broader account of the conceptual ramifications, the phenomenon, and the constitutional treatment of delegation in a number of paradigmatic legal systems.

As it is argued, the development and failure of constitutional rules imposing limits on legislative delegation reveal the conditions for the possibility of classical limited government and, conversely, the erosion of normativity in contemporary constitutionalism.