Killing Orders: Talat Pasha’s Telegrams and the Armenian Genocide

این کتاب نشان دهنده یک زلزله در مطالعات نسل کشی، به ویژه در زمینه تحقیقات نسل کشی ارامنه است. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد نسل‌کشی ارامنه، تلاش‌های طولانی مدت دولت‌های ترکیه برای انکار تاریخی بودن آن و پنهان کردن شواهد مستند پیرامون آن بوده است. این کتاب توضیح عمده ای از خطوط اغلب مبهم بین حقایق و حقیقت در رابطه با این رویدادها ارائه می دهد. صحت دستورات قتل به امضای طلعت پاشا وزیر کشور عثمانی و خاطرات نعیم افندی بوروکرات عثمانی دو مورد از بحث برانگیزترین موضوعات در این زمینه بوده است. مکتب انکار مدتها استدلال کرده است که این اسناد و خاطرات همگی جعلی بوده و توسط ارامنه برای پیشبرد ادعاهایشان تهیه شده است. تانر آکچام شواهدی را برای رد اساس این ادعاها ارائه می‌کند و به وضوح نشان می‌دهد که چرا می‌توان به این اسناد به عنوان معتبر اعتماد کرد و قصد نسل‌کشی دولت عثمانی-ترکیه را نسبت به جمعیت ارمنی‌اش آشکار می‌کند. به این ترتیب، این اثر سنگ بنای انکارگرایان را حذف می‌کند و تاریخیت نسل‌کشی ارامنه را بیشتر نشان می‌دهد.

The book represents an earthquake in genocide studies, particularly in the field of Armenian Genocide research. A unique feature of the Armenian Genocide has been the long-standing efforts of successive Turkish governments to deny its historicity and to hide the documentary evidencesurrounding it. This book provides a major clarification of the often blurred lines between facts and truth in regard to these events. The authenticity of the killing orders signed by Ottoman Interior Minister Talat Pasha and the memoirs of the Ottoman bureaucrat Naim Efendi have been two of the most contested topics in this regard. The denialist school has long argued that these documents and memoirs were all forgeries, produced by Armenians to further their claims. Taner Akçam provides the evidence to refute the basis of these claims and demonstrates clearly why the documents can be trusted as authentic, revealing the genocidal intent of the Ottoman-Turkish government towards its Armenian population. As such, this work removes a cornerstone from the denialist edifice, and further establishes the historicity of the Armenian Genocide.