Jihad in Premodern Sufi Writings

این کتاب تنها مطالعه جامع به زبان اروپایی است که چگونگی تعریف و ترسیم جهاد را رساله‌های صوفیانه، تفسیر قرآن، نامه‌ها، کتاب مقدس و شعر تحلیل می‌کند. هری اس. نیل گفتمان جهاد صوفیانه را در متون عربی و فارسی که بین قرن های یازدهم و هفدهم تألیف شده اند، تحلیل می کند و به بسیاری از نوشته ها دسترسی پیدا می کند که تاکنون به زبان انگلیسی در دسترس نبوده اند. علیرغم تنوع عمل در تصوف که در سراسر دوره پیشامدرن وجود داشت، نوشته‌های صوفیانه به طور پیوسته درک مکملی از جهاد را به عنوان یک تلاش معنوی و نظامی تبلیغ می‌کردند. نیل تفاوت بین گفتمان جهاد دانشگاهی معاصر صوفیانه در زبان های اروپایی را مورد بحث قرار می دهد که عموماً صوفیان را عرفانی صلح جو معرفی می کند و نوشته های دانشگاهی معاصر به زبان عربی که صوفیان را به عنوان جنگجویان نمونه نشان می دهد که نظم معنوی را با غیرت رزمی ترکیب می کنند. این کتاب به این نتیجه می‌رسد که از نظر تاریخی، نوشته‌های صوفیانه هرگز از تفسیر معنوی صرفاً از دکترین جهاد حمایت نمی‌کنند.

This book is the only comprehensive study in a European language that analyzes how Sufi treatises, Qur’anic commentary, letters, hagiography, and poetry define and depict jihad. Harry S. Neale analyzes Sufi jihad discourse in Arabic and Persian texts composed between the eleventh and seventeenth centuries, providing access to many writings that have hitherto been unavailable in English. Despite the diversity of practice within Sufism that existed throughout the premodern period, Sufi writings consistently promulgated a complementary understanding of jihad as both a spiritual and military endeavor. Neale discusses the disparity between contemporary academic Sufi jihad discourse in European languages, which generally presents Sufis as peaceful mystics, and contemporary academic writing in Arabic that depicts Sufis as exemplary warriors who combine spiritual discipline with martial zeal. The book concludes that historically, Sufi writings never espoused a purely spiritual interpretation of the doctrine of jihad.