ورود به حساب

نام کاربری گذرواژه

گذرواژه را فراموش کردید؟ کلیک کنید

حساب کاربری ندارید؟ ساخت حساب

ساخت حساب کاربری

نام نام کاربری ایمیل شماره موبایل گذرواژه

برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید


09117307688
09117179751

در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید

دسترسی نامحدود

برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند

ضمانت بازگشت وجه

درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب

پشتیبانی

از ساعت 7 صبح تا 10 شب

دانلود کتاب Interprétation de la Deuxième considération intempestive de Nietzsche

دانلود کتاب تفسیر دومین ملاحظه نابهنگام نیچه

Interprétation de la Deuxième considération intempestive de Nietzsche

مشخصات کتاب

Interprétation de la Deuxième considération intempestive de Nietzsche

ویرایش:  
نویسندگان:   
سری: Bibliothèque de Philosophie 
ISBN (شابک) : 2070123162, 9782070123162 
ناشر: Gallimard 
سال نشر: 2009 
تعداد صفحات: 214 
زبان: French 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 26 مگابایت 

قیمت کتاب (تومان) : 86,000



ثبت امتیاز به این کتاب

میانگین امتیاز به این کتاب :
       تعداد امتیاز دهندگان : 3


در صورت تبدیل فایل کتاب Interprétation de la Deuxième considération intempestive de Nietzsche به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.

توجه داشته باشید کتاب تفسیر دومین ملاحظه نابهنگام نیچه نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.


توضیحاتی در مورد کتاب تفسیر دومین ملاحظه نابهنگام نیچه

نیچه در دومین بررسی نابهنگام می نویسد، انسان می گوید «به یاد می آورم» و به حیوانی حسادت می کند که فوراً فراموش می کند و هر لحظه را واقعاً می میرد، دوباره در مه و شب می افتد و در «هرگز» می میرد. اساساً انسانی که نیچه در اینجا از او صحبت می کند و تفاوت او با حیوان چیست، این سؤالی است که زیربنای توضیحی است که هایدگر در اینجا با سلف خود تلاش می کند. آیا می‌توان انسان را به سادگی «حیوانی که هنوز ثابت نشده» در نظر گرفت، که اساساً فقط تعریف قدیمی منشأ ارسطویی انسان به عنوان «حیوان عقلانی» را تکرار می‌کند؟ یا برعکس، آیا باید آن را به عنوان دازاین تصور کرد، به عنوان تنها موجودی که در وجود خود، هستی را می شنود، که به منزله قرار دادن آن در فاصله بی نهایت از حیوان، جدا کردن آن از آن با شکافی مهیب است؟ ? این سمینار که در طول ترم زمستان 1938-1939 در دانشگاه فریبورگ-آن-بریسگائو برگزار شد، از طریق مسئله تمایز انسان و حیوان، تفسیر جدیدی از دومین ملاحظه نابهنگام نیچه را پیشنهاد می کند: از سودمندی و مضرات تاریخ برای زندگی این پیش‌فرض‌های متافیزیکی «زیست‌شناسی» نیچه را روشن می‌کند. به این ترتیب، این سمینار، که بخشی از سلسله دروس عمده ای است که هایدگر از اواسط دهه 1930 در مورد نیچه گذرانده است، از اراده به قدرت به عنوان یک هنر تا نیهیلیسم اروپایی، نمایانگر لحظه ای اساسی از گفت وگو است که هایدگر هرگز از انجام آن دست نکشید. دنبال کسی که فکرش در نگاهش تاریخ فراموشی هستی را کامل و کامل می کند.


توضیحاتی درمورد کتاب به خارجی

L’homme, écrit Nietzsche dans la Deuxième considération intempestive, dit "Je me souviens" et il envie l’animal qui oublie aussitôt et voit chaque instant mourir véritablement, retomber dans la brume et dans la nuit, et s’éteindre à jamais. Qui est au fond l’homme dont parle ici Nietzsche et en quoi il se différencie de l’animal, telle est la question qui sous-tend l’explication que tente ici Heidegger avec son prédécesseur. Peut-on simplement considérer l’homme comme "l'animal non encore fixé", ce qui ne fait au fond que reprendre la vieille définition d’origine aristotélicienne de l’homme comme "animal rationnel" ? Ou faut-il le penser au contraire comme Dasein, comme le seul être qui, dans son être, entend l’être, ce qui revient à le situer à une distance infinie de l’animal, à l’en séparer par un gouffre abyssal ? Tenu pendant le semestre d’hiver 1938-1939 à l’université de Fribourg-en-Brisgau, ce séminaire propose, à travers la question de la différenciation de l’homme et de l’animal, une interprétation renouvelée de la Deuxième considération intempestive de Nietzsche : De l’utilité et des inconvénients de l’histoire pour la vie. » Il met en lumière les présupposés métaphysiques du » biologisme » nietzschéen. A ce titre, ce séminaire, qui vient s’inscrire dans la série des grands cours que Heidegger a professés sur Nietzsche à partir du milieu des années 1930, depuis La volonté de puissance en tant qu’art jusqu’au Nihilisme européen, représente un moment essentiel du dialogue que Heidegger n’a cessé de poursuivre avec celui dont, à ses yeux, la pensée achève et accomplit l’histoire de l’oubli de l’être.





نظرات کاربران