Human investment management raise the level by capitalising human

این کتاب موردی قابل تامل برای بررسی مدیریت منابع انسانی از منظری کاملا متفاوت ارائه می‌کند. در دنیای مدرن، سازمان ها برای دستیابی به بهترین نتایج باید منابع را به طور بهینه مدیریت کنند و بهترین راه برای انجام این کار، شناسایی انسان ها به عنوان ابزار سرمایه گذاری و نه به عنوان منابع است. انسان ها از منابع در یک فعالیت استفاده می کنند. مدیریت افراد، به عنوان یک موضوع، ابتدا به عنوان بخشی از مدیریت پرسنل مورد مطالعه قرار گرفت و در اوایل دهه 80 به عنوان مدیریت منابع انسانی (HRM) شناخته شد. با این حال، اصول اساسی تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماندند. این کتاب استدلال می‌کند که زمان آن فرا رسیده است که مدیریت سرمایه‌گذاری انسانی (HIM) جایگزین HRM شود، جایی که کل رویکرد مدیریت کارکنان در یک سازمان، دنده‌ها را به سرمایه‌گذاری انسانی در فعالیت‌ها تغییر می‌دهد. در این رویکرد هیچ انسانی در رابطه با سازمانی بد تلقی نمی شود، اگر به درستی انتخاب شود و به خوبی تربیت شود. همه مولد هستند، اگرچه بازده ممکن است متفاوت باشد. انسان ها را می توان در مناطقی سرمایه گذاری کرد که در آن بهترین هستند یا می توان آنها را بر اساس عوامل مختلف آموزش داد تا بهترین باشند. برخلاف سایر ابزارهای سرمایه گذاری، ارزش انسان می تواند به طور مداوم برای بازدهی بالاتر ارتقا یابد. بنابراین هسته اصلی HIM به حداکثر رساندن بازده از هر کارمند به عنوان یک فرد یا به عنوان عضوی از گروه با حداقل هزینه و تلاش در او است. بنابراین HIM می‌تواند به آرامی و پیوسته با سرعت دلخواه دوباره مهندسی و جایگزین HRM شود، جایی که حداکثر توجه به سرمایه‌گذاری کارکنان برای نتایج بهبود یافته معطوف می‌شود. این برخلاف HRM است که در درجه اول بر روابط کارکنان تمرکز دارد. تبدیل HRM به HIM اولین گام در همسویی فراگیر مدیریت استراتژیک منابع انسانی با مدیریت کلی انسانی خواهد بود. به این ترتیب، HIM باید به عنوان فرآیندی در نظر گرفته شود که از طریق آن می توان دارایی یا ارزش سرمایه افراد را با تبدیل آنها به انسان های سرمایه افزایش داد، چشم اندازی کاملاً متفاوت از اصطلاح رایج سرمایه انسانی.

This book presents a thought-provoking case for looking at human resource management from an entirely different perspective. In the modern world, organizations have to optimally manage resources to achieve the best results, and the best way to do this is to identify humans as instruments of investment and not as resources. Humans use resources in an activity. Managing people, as a subject, was first studied as part of personnel management, and became known as human resource management (HRM) in the early 80s. However, the basic principles remained largely unchanged. The book argues that it is time that HRM is replaced by human investment management (HIM), where the entire approach of employee management in an organization shifts gears to human investment in activities. In this approach no human is considered bad in relation to an organization, if selected appropriately, and trained well. Everyone is productive, though the returns may differ. Humans can be invested in areas where they are best or can be trained to be the best according to various factors. Unlike any other investment instruments, humans’ value can be continuously upgraded for higher returns. Thus the core of HIM is to maximize the return from each employee as an individual or as a member of the group with minimum expenditure and effort in him or her. HIM can therefore reengineer and replace HRM slowly and steadily at the desired pace where maximum attention is paid to employee investment for improved results. This is unlike HRM, which primarily focuses on employee relations. Turning around HRM to HIM will be the first step in inclusively aligning strategic human resource management with the overall human management. As such, HIM should be seen as a process by which the asset or capital value of individual humans can be increased by turning them into capital humans, an entirely different outlook from the oft-used term human capital.