Eurasia without Borders: The Dream of a Leftist Literary Commons, 1919–1943

اصلاحی که مدت‌ها انتظارش را می‌کشیدیم برای ایده بحث‌برانگیز ادبیات جهان، از صدای بزرگی در این حوزه.

کاترینا کلارک تلاش‌های بین‌جنگ‌های چپ‌گرایان شوروی، اروپایی و آسیایی را ترسیم می‌کند. نویسندگان برای ایجاد یک اشتراک اوراسیا: فضای فرهنگی واحدی که بر تفاوت های ملی، فرهنگی و زبانی به نام زیبایی شناسی ضد سرمایه داری، ضد امپریالیستی و بعداً ضد فاشیستی غلبه کند. در قلب این داستان، بازوی ادبی انترناسیونال کمونیست یا کمینترن قرار دارد که در مسکو لنگر انداخته اما به باکو، پکن، لندن و بخش‌هایی از این میان می‌رسد. مأموریت آن شبکه‌های متنوعی از نویسندگان را که از ترکیه، ایران، هند و چین و همچنین اتحاد جماهیر شوروی و اروپا آمده بودند، جذب کرد. بین سال‌های 1919 و 1943، آنها به دنبال ایجاد ادبیات جهانی جدید برای رقابت با جمهوری سرمایه‌داری حروف غربی بودند.

اوراسیا بدون مرز گزارش‌های استاندارد جنبش‌های ادبی جهانی قرن بیستم را بازبینی می‌کند. گفتمان اروپامحور ادبیات جهان بر تعاملات فراآتلانتیکی تمرکز دارد و تا حد زیادی چپ بین المللی و اعضای آسیایی آن را حذف می کند. در همین حال، مطالعات پسااستعماری جهان همسو با سوسیالیست را به نفع برخورد بین امپریالیسم اروپای غربی و مقاومت فرودست نادیده گرفته است. کلارک قطعات گمشده را ارائه می‌کند و ادبیات متمایزی را روشن می‌کند که می‌کوشید سنت‌های اروپایی و بومی آسیایی را به نام فرهنگ پسامپریالیستی در هم آمیزد.

انترناسیونالیسم ادبی سوسیالیستی بدون مشکلات جدی نبود، و در مواقعی تسلیم شد. یک زیبایی‌شناسی شرق‌شناسانه که با کسانی که از اروپا می‌آمدند رقابت می‌کرد. تاریخ آن هم با وعده و هم فاجعه مشخص شده است. کلارک با صداقت آشکار، محدودیت‌ها، مصالحه‌ها و دستاوردهای یک همکاری فرهنگی جاه‌طلبانه را دنبال می‌کند که طنین‌های آن در جنبش‌های بعدی دیگر قابل چشم پوشی نیست.

A long-awaited corrective to the controversial idea of world literature, from a major voice in the field.

Katerina Clark charts interwar efforts by Soviet, European, and Asian leftist writers to create a Eurasian commons: a single cultural space that would overcome national, cultural, and linguistic differences in the name of an anticapitalist, anti-imperialist, and later antifascist aesthetic. At the heart of this story stands the literary arm of the Communist International, or Comintern, anchored in Moscow but reaching Baku, Beijing, London, and parts in between. Its mission attracted diverse networks of writers who hailed from Turkey, Iran, India, and China, as well as the Soviet Union and Europe. Between 1919 and 1943, they sought to establish a new world literature to rival the capitalist republic of Western letters.

Eurasia without Borders revises standard accounts of global twentieth-century literary movements. The Eurocentric discourse of world literature focuses on transatlantic interactions, largely omitting the international left and its Asian members. Meanwhile, postcolonial studies have overlooked the socialist-aligned world in favor of the clash between Western European imperialism and subaltern resistance. Clark provides the missing pieces, illuminating a distinctive literature that sought to fuse European and vernacular Asian traditions in the name of a post-imperialist culture.

Socialist literary internationalism was not without serious problems, and at times it succumbed to an orientalist aesthetic that rivaled any coming from Europe. Its history is marked by both promise and tragedy. With clear-eyed honesty, Clark traces the limits, compromises, and achievements of an ambitious cultural collaboration whose resonances in later movements can no longer be ignored.