Education's End: Why Our Colleges and Universities Have Given Up on the Meaning of Life

نویسنده دوره قبلی در آموزش و پرورش آمریکا را که مسئله معنای زندگی در مرکز آموزش قرار داشت، با زمانه ما مقایسه می کند، زمانی که این سوال تا حد زیادی توسط معلمان کالج و دانشگاه رها شده است.  به ویژه، معلمان علوم انسانی، که زمانی احساس مسئولیت ویژه ای برای راهنمایی دانش آموزان خود در کاوش در مورد این سوال می کنند که زندگی برای چیست، اعتماد خود را نسبت به اختیار خود برای انجام این کار از دست داده اند. و آنها خود سوال را در مه کور کننده صحت سیاسی که در چهل سال گذشته بر رشته های آنها مسلط بوده است، گم کرده اند.

با این حال، کرونمن آمادگی برای تغییر را می بیند - اشتیاق در میان معلمان و همچنین دانش آموزان برای درگیر شدن با پرسش هایی با معنای نهایی. او خواستار احیای سنت گمشده علوم انسانی در مطالعه معنای زندگی از طریق خواندن دقیق اما انتقادی آثار بزرگ تخیل ادبی و فلسفی است. و او سند منشور آن احیا را در اینجا ارائه می دهد.

The author contrasts an earlier era in American education, when the question of the meaning of life was at the center of instruction, with our own times, when this question has been largely abandoned by college and university teachers.  In particular, teachers of the humanities, who once felt a special responsibility to guide their students in exploring the question of what living is for, have lost confidence in their authority to do so. And they have lost sight of the question itself in the blinding fog of political correctness that has dominated their disciplines for the past forty years.

Yet Kronman sees a readiness for change--a longing among teachers as well as students to engage questions of ultimate meaning. He urges a revival of the humanities’ lost tradition of studying the meaning of life through the careful but critical reading of great works of literary and philosophical imagination. And he offers here the charter document of that revival.