دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: 1
نویسندگان: Michael Slote
سری:
ISBN (شابک) : 0415530954, 9780415530958
ناشر: Routledge
سال نشر: 2012
تعداد صفحات: 107
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 1 مگابایت
در صورت تبدیل فایل کتاب Education and Human Values: Reconciling Talent with an Ethics of Care به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب آموزش و ارزش های انسانی: آشتی دادن استعدادها با اخلاق مراقبت نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
دو تن از بزرگترین نظریهپردازان آموزشی ما، جان دیویی و نل نودینگز، تمایلی به اعتراف به این موضوع ندارند که برخی از دانشآموزان به سادگی استعداد بیشتری نسبت به دیگران دارند. این بدون شک به دلیل احساس آنها بود که چنین پذیرشی با نگرانی دموکراتیک برای همه ناسازگار است. اما واقعاً چیزی به نام استعداد برتر وجود دارد. و کتاب حاضر توضیح می دهد که چگونه این پذیرش با آرمان های ما در مورد مراقبت (و دموکراسی) سازگار است. سنتگرایان مطمئن هستند که برخی از رشتهها مهمتر از سایر رشتهها هستند، نگران این نبودهاند که این شیوه قرار دادن چیزها باعث میشود کسانی که طرد شدهاند احساس بدی نسبت به خودشان داشته باشند. اما یک اخلاق مراقبتی می تواند به ما نشان دهد که چگونه این تفاوت ها را نسبت به هر چیزی که توسط سنت گرایان پیشنهاد شده است، بسیار کمتر آسیب زننده و از نظر اخلاقی قابل قبول تر کنیم.
بنابراین کتاب حاضر راه میانه ای بین انکار واقعیت استعدادهای برتر و پافشاری بی احساس بر آن واقعیت ارائه می دهد. این استدلال میکند که اخلاق مراقبت راهی برای انجام این کار به ما میدهد، و این ادعا عمدتاً بر قول چنین اخلاقی برای آموزش اخلاقی در مدارس و خانهها استوار است. بر اساس دلایل روانشناختی استدلال میشود که مراقبت فقط بر اساس همدلی با دیگران انجام میشود، و این کتاب با جزئیات زیادی نشان میدهد که چگونه میتوان همدلی را در محیط مدرسه و خانه تشویق کرد یا توسعه داد. سایر رویکردهای تربیت اخلاقی - مانند رشد شناختی کانتی و آموزش شخصیت ارسطویی - نمی توانند انگیزه اخلاقی را به گونه ای که تأکید بر توسعه همدلی اجازه می دهد، توجیه کنند. و در پایان، فقط دانشآموزانی هستند که از طریق اخلاق مراقبتی آموزش دیدهاند، به گونهای که تا حد زیادی تأثیر روانشناختی منفی مؤسسات آموزشی و شیوههایی را که استعدادها یا خلاقیتهای بیشتری را که برخی از دانشآموزان دارند، کاهش میدهد، حساس خواهند بود.
Two of our greatest educational theorists, John Dewey and Nel Noddings, have been reluctant to admit that some students are simply more talented than others. This was no doubt due to their feeling that such an admission was inconsistent with democratic concern for everyone. But there really is such a thing as superior talent; and the present book explains how that admission is compatible with our ideals of caring (and democracy). Traditionalists confident that some disciplines are more important than others haven’t worried that that way of putting things threatens to make those who are excluded feel quite bad about themselves. But an ethics of care can show us how to make these differences much less hurtful and more morally acceptable than anything that has been proposed by traditionalists.
So the present book offers a middle way between the denial of the reality of superior talents and an insensitive insistence on that reality. It argues that care ethics gives us a way to do this, and it bases that claim largely on the promise of such an ethics for moral education in schools and in homes. It is argued on psychological grounds that caring can only take place on the basis of empathy for others, and the book shows in great detail how empathy can be encouraged or develop in school and home contexts. Other approaches to moral education—like Kantian cognitive-developmentalism and Aristotelian character education—can’t account for (increasing) moral motivation in the way that an emphasis on the development of empathy allows. And in the end, it is only students educated via care ethics who will be sensitive to one another in a way that largely undercuts the negative psychological impact of educational institutions and practices that acknowledge the greater talents or creativity that some students have.