Dream in Shakespeare

\"رویا تصویری مرکزی برای شکسپیر است که وحشت‌های غیرمنطقی و قوای خلاق تخیل را در بر می‌گیرد - عمیق‌ترین ترس‌ها و بالاترین آرزوها. که در نمایش‌های اولیه به‌عنوان وسیله‌ای کلامی یا ساختاری استفاده می‌شد، رویا تبدیل می‌شود. در تراژدی‌ها و عاشقانه‌های متأخر، تجربه‌ای دگرگون‌کننده که رویاپرداز را به لحظه‌ای از خودآگاهی سوق می‌دهد. مارجوری گاربر در این مطالعه روشنگر که اکنون با مقدمه‌ای جدید توسط نویسنده مجدداً منتشر شده است، به طرز ماهرانه‌ای توسعه استفاده شکسپیر از رویا را ترسیم می‌کند. سطرهای آغازین ریچارد سوم تا جادوی رویای شب نیمه تابستان تا مشهورترین تک گویی هملت.

نقش بر روی آثار فروید و روانشناسان دیگر، اما با استناد به استدلال خود بر زبان و ساختار نمایشی خود نمایشنامه ها، رویای شکسپیر خوانشی منسجم و بدیع از نمایشنامه ها و مفهوم رو به رشد آنها از رویا را ارائه می دهد.