Die Arbeitskampfbeteiligung von Außenseitern

تمرکز بر این مشکل است که آیا به اصطلاح افراد خارجی می توانند فعالانه در اقدام صنعتی شرکت کنند و آیا می توان آنها را به طور منفعلانه در کنش صنعتی شرکت داد. افراد خارجی را می توان غیر سازمان یافته یا سازماندهی شده توصیف کرد. آنها کارمندان یا کارفرمایی هستند که در اتحادیه یا انجمن کارفرمایی که قرارداد جمعی مورد اختلاف را منعقد می کنند سازماندهی نشده اند. نویسنده موفق شده است که مشارکت بیگانگان در اختلافات کارگری را بر مبنای جزمی حقوقی متقاعدکننده و پایدار قرار دهد. از آنجایی که قانون اقدام صنعتی مبتنی بر آزادی تشکل است (ماده 9 بند 3 قانون اساسی) و کاملاً به قراردادهای دسته جمعی مربوط می شود، مشارکت افراد خارجی بر اساس معامله دسته جمعی منتفی است. با این حال، اگر و تا حدی که در روابط کاری آنها به قرارداد جمعی مورد مناقشه ارجاع داده شود، می توان به طور قطعی و در عین حال عملاً در سطح حقوقی فردی از طریق تفسیر تکمیلی قرارداد توجیه کرد. p>

Im Mittelpunkt steht die Problematik, ob sich sog. Außenseiter am Arbeitskampf aktiv beteiligen und ob sie passiv in den Arbeitskampf einbezogen werden werden dürfen. Außenseiter lassen sich schlagwortartig als Nicht- oder Andersorganisierte bezeichnen; sie sind Arbeitnehmer bzw. Arbeitgeber, die nicht in der Gewerkschaft bzw. dem Arbeitgeberverband organisiert sind, die den umkämpften Tarifvertrag abschließen. Dem Autor gelingt es, die Arbeitskampfbeteiligung der Außenseiter auf eine überzeugende und tragfähige rechtsdogmatische Grundlage zu stellen. Da das Arbeitskampfrecht auf der Koalitionsfreiheit (Art. 9 Abs. 3 GG) aufbaut und streng tarifvertragsbezogen ist, scheidet die Beteiligung der Außenseiter auf kollektivrechtlicher Grundlage aus. Ihre Arbeitskampfbeteiligung läßt sich aber auf individualrechtlicher Ebene im Wege ergänzender Vertragsauslegung schlüssig und zugleich praktikabel begründen, wenn und soweit in ihrem Arbeitsverhältnis auf den umkämpften Tarifvertrag dynamisch Bezug genommen wird.