Der Mythos von der Strafrechtsakzessorietät der §§ 2339 ff. BGB : Kritische Betrachtung der Vorschriften zur Erbunwürdigkeit

Julian Lutzebäck با نهاد قانونی عدم لیاقت به ارث می‌پردازد. به ویژه، تلو مقررات بر جنبه های حقوق مدنی و جزایی تأثیر می گذارد. سوال اصلی این است: آیا بی لیاقتی یک تحریم بین طرفین است؟ آیا ترفندهای جزمی حقوق جزا مطلوب است یا بهتر است از آن اجتناب شود؟ نویسنده در سازگاری رویکردهای توضیحی مرتبط با حقوق کیفری تردید دارد. به عنوان بخشی از توضیح، جولیان لوتزبک یک اشتقاق ad maiore ad minus را انجام می دهد: ابتدا، ریشه های تاریخی نهاد قانونی وراثت ارائه می شود. بررسی انتقادی بعدی وضعیت حقوقی de lege lata به این نتیجه می رسد که اولویت را نباید به قرائتی که ملحق به حقوق کیفری است، ترجیح داد، بلکه باید به اعمال یک هنجار مبتنی بر معیار حمایت از اراده واقعی داد. وصی کار به پیشنهادهای اصلاحی ملموسی ختم می‌شود که به نظر نویسنده، با انگیزه‌های نظارتی ترجیح داده می‌شود.

Julian Lutzebäck setzt sich mit dem Rechtsinstitut der Erbunwürdigkeit auseinander. Insbesondere das Telos der Vorschriften tangiert sowohl zivil- als auch strafrechtliche Aspekte. Im Kern geht es um die Frage: Handelt es sich bei der Erbunwürdigkeit um eine Sanktion inter partes? Sind Kunstgriffe in die Dogmatik des Kriminalstrafrechts wünschenswert oder vielmehr vermeidbar? Der Autor zweifelt die Konsistenz kriminalstrafrechtsakzessorischer Erklärungsansätze an. Im Rahmen der Ausarbeitung unternimmt Julian Lutzebäck eine Herleitung ad maiore ad minus: Zunächst werden die historischen Ursprünge des Rechtsinstituts der Erbunwürdigkeit dargestellt. Die sich anschließende kritische Überprüfung des Rechtsstands de lege lata kommt zu dem Ergebnis, dass nicht etwa einer strafrechtsakzessorischen Lesart, sondern einer Normanwendung am Maßstab des Schutzes des wahren Erblasserwillens der Vorrang einzuräumen ist. Das Werk mündet in konkreten Reformvorschlägen, welche an die nach Auffassung des Autors vorzugswürdigen Regelungsmotive anknüpfen.