Control of Machines with Friction

جاه طلبی من در نوشتن این کتاب این است که تریبولوژی را به مطالعه کنترل ماشین های دارای اصطکاک بیاورم. تریبولوژی، از یونانی برای مطالعه مالش، رشته ای است که به اصطکاک، سایش و روانکاری مربوط می شود. تریبولوژی طیف وسیعی از رشته‌ها، از فیزیک سطح گرفته تا شیمی روان‌کاری و مهندسی را در بر می‌گیرد و شامل محققان در تخصص‌های مختلف است. ادبیات تریبولوژی زبان انگلیسی اکنون با نرخی در حدود 700 مقاله در سال رشد می کند. اما برای تمام این فعالیت‌ها، در سه سالی که من با کنترل ماشین‌های دارای اصطکاک سروکار داشتم، اما یک بار با یکی از مهندسان کنترل همکار آشنا شدم که از وجود این رشته آگاه بود، این شامل بسیاری از کسانی بود که با اصطکاک نگران بودند. در این راستا باید اعتراف کنم که قبل از انجام این تحقیقات، من نیز از وجود یک رشته فعال اصطکاک بی اطلاع بودم. تجربه به عنوان نشانه ای از تخصص زمان ما برجسته است. در تریبولوژی، درک تجربی و نظری اصطکاک در ماشین‌های روغنکاری شده به خوبی توسعه یافته است. علاقه مهندس کنترل به دینامیک است، که علاقه اصلی تریبولوژیست نیست. تریبولوژیست بیشتر به سایش می پردازد، که با توجه به آن پیشرفت های زیادی صورت گرفته است - شاهد مکانیسم های زیادی هستیم که امروزه می خریم و فقط یک بار روغن کاری می شوند و آن هم در کارخانه. اگرچه دینامیک اصطکاک یک علاقه ثانویه است، اما توسط تریبولوژی فراموش شده است.

It is my ambition in writing this book to bring tribology to the study of control of machines with friction. Tribology, from the greek for study of rubbing, is the discipline that concerns itself with friction, wear and lubrication. Tribology spans a great range of disciplines, from surface physics to lubrication chemistry and engineering, and comprises investigators in diverse specialities. The English language tribology literature now grows at a rate of some 700 articles per year. But for all of this activity, in the three years that I have been concerned with the control of machines with friction, I have but once met a fellow controls engineer who was aware that the field existed, this including many who were concerned with friction. In this vein I must confess that, before undertaking these investigations, I too was unaware that an active discipline of friction existed. The experience stands out as a mark of the specialization of our time. Within tribology, experimental and theoretical understanding of friction in lubricated machines is well developed. The controls engineer's interest is in dynamics, which is not the central interest of the tribologist. The tribologist is more often concerned with wear, with respect to which there has been enormous progress - witness the many mechanisms which we buy today that are lubricated once only, and that at the factory. Though a secondary interest, frictional dynamics are note forgotten by tribology.