Contested Cultural Heritage: Religion, Nationalism, Erasure, and Exclusion in a Global World

میراث فرهنگی مادی است - ملموس و ناملموس - که نشان‌دهنده تاریخ یا میراث یک فرهنگ است. این مکان به محلی برای رقابت تبدیل شده است که در مقیاسی از اعتراض گرفته تا ادعای خشونت آمیز و تخریب شده است. اما چه کسی تعریف می کند که چه چیزی باید حفظ شود و چه چیزی باید پاک شود؟ همانطور که میراث فرهنگی در سراسر جهان به طور فزاینده ای قابل توجه می شود، تعداد مسائلی برای تحلیل انتقادی و امیدواریم میانجی گری مطرح می شود. این موضوع از گروه‌های مختلفی سرچشمه می‌گیرد: مذهبی، قومی، ملی، سیاسی و غیره برای ادعا، تصاحب، استفاده، حذف یا محو نشانه‌ها و مظاهر میراث فرهنگی خود و دیگران به عنوان وسیله‌ای برای ادعا، دفاع یا پاک کردن. انکار ادعاهای انتقادی در مورد قدرت، زمین و مشروعیت. آیا می‌توان میراث فرهنگی را به خوبی مدیریت و ترویج کرد و در عین حال در چارچوب پارامترهایی نگه داشت تا اعتراضات را کاهش دهد؟ موارد در اینجا از یونان، اسپانیا، مصر، بریتانیا، سوریه، زیمبابوه، ایتالیا، بالکان، بنین و آمریکای مرکزی خشمگین است.

Cultural heritage is material – tangible and intangible – that signifies a culture’s history or legacy. It has become a venue for contestation, ranging in scale from protesting to violently claimed and destroyed. But who defines what is to be preserved and what is to be erased? As cultural heritage becomes increasingly significant across the world, the number of issues for critical analysis and, hopefully, mediation, arise. The issue stems from various groups: religious, ethnic, national, political, and others come together to claim, appropriate, use, exclude, or erase markers and manifestations of their own and others’ cultural heritage as a means for asserting, defending, or denying critical claims to power, land, and legitimacy. Can cultural heritage be well managed and promoted while at the same time kept within parameters so as to diminish contestation? The cases herein rage from Greece, Spain, Egypt, the UK, Syria, Zimbabwe, Italy, the Balkans, Bénin, and Central America.