Concept Formation in the Humanities and the Social Sciences

منحصر به فرد بودن سبک در مقابل تعدد سبک ها: از نظر این دسته بندی های زیبایی شناختی یکی از مهم ترین تفاوت های گذشته اخیر و حال را می توان توصیف کرد. این تفاوت در تمام زمینه های زندگی خود را نشان می دهد - در مد، در زندگی روزمره، در هنر، در علم. آنچه برای اهداف من در این کتاب مورد توجه است، تجلیات آن در فرآیندهای شکل گیری مفهوم است که در علوم انسانی رخ می دهد، به طور کلی تصور می شود. در اینجا به نظر می رسد رویکردهای روش شناختی زیر بر صحنه تسلط دارند. 1. گرایش به کاربرد مفاهیم نشانه شناختی در زمینه های مختلف پژوهشی. 2. تلاش برای معرفی مفاهیم متریک و اندازه‌گیری، حتی در رشته‌هایی که به طور سنتی غیرقابل درمان ریاضی تلقی می‌شوند، مانند زیبایی‌شناسی و نظریه هنر. 3. تلاش برای یافتن راه‌هایی برای فرمول‌بندی معیارهای عملیاتی و آزمایش‌پذیر تجربی برای کاربرد مفاهیم، ​​به‌ویژه مفاهیمی که به اشیایی اشاره می‌کنند که مستقیماً قابل مشاهده نیستند، مانند گرایش‌ها، نگرش‌ها، منش یا ویژگی‌های شخصیتی. همچنین دقت شده است تا با بهره گیری از دستگاه مفهومی روش شناسی، مسائل در علوم انسانی با بالاترین وضوح و دقت بیان شود. 4. تحلیل کارکرد آموزنده زبان و کاربردهای احتمالی آن در علم و زندگی روزمره. گرایش های فوق در این کتاب وجود دارد. این به دو بخش تقسیم می شود: I. روش های شکل گیری مفهوم، و II. برنامه های کاربردی. در بخش اول چند روش کلی شکل‌گیری مفهوم ارائه شده و شایستگی آن‌ها مورد بحث قرار گرفته است.

Uniqueness of style versus plurality of styles: in terms of these aesthetic categories one of the most important differences between the recent past and the present can be described. This difference manifests itself in all spheres of life - in fashion, in everyday life, in the arts, in science. What is of interest for my purposes in this book are its manifestations in the processes of con­ cept formation as they occur in the humanities, broadly conceived. Here the following methodological approaches seem to dominate the scene. 1. A tendency to apply semiotic concepts in various fields of research. 2. Attempts to introduce metrical concepts and measurement, even into disciplines tra­ ditionally considered as unamenable to mathematical treatment, like aesthetics and theory of art. 3. Efforts to fmd ways of formulating empirically testable, operational criteria for the application of concepts, especially concepts which refer to objects directly not observable, like dispositions, attitudes, character or personality traits. Care is also taken to take advantage of the conceptual apparatus of methodology to express problems in the humanities with the highest possible degree of clarity and precision. 4. Analysis of the p~rsuasive function oflanguage and its possible uses in science and in everyday life. The above tendencies are present in this book. It is divided into two parts: I. Methods of Concept Formation, and II. Applications. In the first part some general methods of concept formation are presented and their merits discussed.