Cinema's Original Sin: D.W. Griffith, American Racism, and the Rise of Film Culture

بیش از یک قرن است که سینمافیل ها و محققان سینما مجبور بوده اند با مصنوع زشتی دست و پنجه نرم کنند که در آغاز تاریخ سینما قرار دارد. حماسه عمیقاً نژادپرستانه D. W. Griffith، تولد یک ملت، در انتشار آن در سال 1915 جنجال و اعتراض را برانگیخت و از آن به عنوان یک تاریخ واقعی بازسازی دفاع شد (اگرچه از آن دفاع شد. بر اساس داستان بود) و دستاوردی جدید در هنر سینمایی. پل مک ایوان تاریخ طولانی و در حال تغییر استقبال از آن را بررسی می کند و نشان می دهد که چگونه این فیلم نه تنها به یک نقطه عطف سینمایی، بلکه همچنین به نیرویی تأثیرگذار در زیبایی شناسی و زندگی روشنفکرانه آمریکایی تبدیل شده است.

در همه موارد. یک دهه از سال 1915، فیلمسازان، موزه‌ها، دانشگاهیان، برنامه‌نویسان و طرفداران فیلم باید نحوه برخورد با این شیء دردسرساز را بیابند و انتخاب‌های آنها عمیقاً بر فرهنگ فیلم و این تصور که فیلم‌ها می‌توانند آثار هنری باشند تأثیر گذاشته است. برخی از منتقدان سعی کردند نژادپرستی فیلم را کنار بگذارند و روی فرم تمرکز کنند، در حالی که برخی دیگر سعی کردند این نژادپرستی را با خیال راحت به گذشته منتقل کنند. مک ایوان استدلال می کند که از اولین بازنگری های فیلم در دهه 1920 تا ظهور فرهنگ ریمیکس در عصر حاضر، بحث و جدل در مورد این فیلم و معنای آن عمیقاً درک ما از فیلم، نژاد و هنر را شکل داده است.

For over a century, cinephiles and film scholars have had to grapple with an ugly artifact that sits at the beginnings of film history. D. W. Griffith’s profoundly racist epic, The Birth of a Nation, inspired controversy and protest at its 1915 release and was defended as both a true history of Reconstruction (although it was based on fiction) and a new achievement in cinematic art. Paul McEwan examines the long and shifting history of its reception, revealing how the film became not just a cinematic landmark but also an influential force in American aesthetics and intellectual life.

In every decade since 1915, filmmakers, museums, academics, programmers, and film fans have had to figure out how to deal with this troublesome object, and their choices have profoundly influenced both film culture and the notion that films can be works of art. Some critics tried to set aside the film’s racism and concentrate on the form, while others tried to relegate that racism safely to the past. McEwan argues that from the earliest film retrospectives in the 1920s to the rise of remix culture in the present day, controversies about this film and its meaning have profoundly shaped our understandings of film, race, and art.