Charles-Edouard Brown-Séquard: The Biography of a Tormented Genius

نبوغ و دلتنگی اغلب دست به دست هم می دهند. این در هیچ کجا به اندازه زندگی چارلز ادوارد براون سکوارد، پزشک دوزبانه و متخصص مغز و اعصاب که پس از تمرین در پاریس، لندن و ایالات متحده آمریکا به عنوان رئیس پزشکی تجربی در کالج دو فرانس در پاریس، جانشین کلود برنارد شد، صادق نیست. به خصوص در هاروارد.

برای اکثر مردان، انجام یک کشف با اهمیت جهانی برای ارضای کنجکاوی و تصور از خود کافی است. نه چندان Brown-Séquard. توضیح او درباره نابرابری عصبی پس از نیمه برش نخاع، دستاوردی منحصر به فرد بود که نام او را به این سندرم اضافه کرد و او را جاودانه کرد. با این حال، شیاطین ذهنش او را در جستجوی بی‌پایان حقایق پزشکی عذاب می‌دادند و او را به کشف پدیده‌های دیگر سوق دادند و به دنبال توضیح و اصلاح آنها بودند.

این زندگی‌نامه منحصربه‌فرد برای اولین بار تضاد بین او را نشان می‌دهد. زندگی حرفه ای و شخصی، و باید برای همه دانشجویان تاریخ پزشکی و روانشناسی جذاب باشد.

Genius and dilettantism often go hand in hand. Nowhere is this truer than in the life of Charles-Edouard Brown-Séquard, the bilingual physician and neurologist who succeeded Claude Bernard as the Chair of Experimental Medicine at the College de France in Paris after having practiced in Paris, London and in the USA, especially in Harvard.

For most men, making one discovery of global importance would have sufficed to satisfy their curiosity and self-image. Not so Brown-Séquard. His explanation of the neurological disparity following the hemi-section of the spinal cord was a unique achievement that added his name to the syndrome and made him immortal. Yet, the demons of his mind tormented him in his endless search for medical truths and drove him to explore other phenomena, seeking to explain and remedy them.

This unique biography shows for the first time the conflict between his professional and personal life, and should appeal to all students of medical history and psychology.