Believe not every spirit : possession, mysticism, & discernment in early modern Catholicism

از سال 1400 تا 1700، تعداد گزارش‌های مربوط به تسخیر شیطان در میان زنان اروپایی فوق‌العاده زیاد بود. در همان دوره، نوع جدیدی از عرفان - که در بین زنان رایج بود - ظهور کرد که خطر تصرف و در نتیجه جن‌گیری را بسیار تحت تأثیر قرار داد. بسیاری از این می ترسیدند که در لحظات رستاخیز، زنانی که روح خود را تسلیم عشق الهی کرده بودند، کار فرشتگان را تجربه نمی کنند، بلکه ویرانی شیاطین در لباس مبدل را تجربه می کنند. پس، موشه اسلوهوفسکی می‌پرسد، پس چگونه تمرین‌کنندگان جن‌گیری می‌توانستند دارایی‌های اهریمنی را از الهی تشخیص دهند؟

با تکیه بر روایت‌های ناشناخته مکاتب عرفانی و تکنیک‌های معنوی، شهادت‌های تسخیر شدگان و کتاب‌های راهنمای جن‌گیری، باور نکن هر روح بررسی می کند که چگونه اروپاییان مدرن اولیه با این معضل برخورد کردند. اسلوهوفسکی نشان می‌دهد که تجربیات شخصی تمرین‌کنندگان، دانش الهیاتی را زیر پا گذاشته است. کلیسا که نگران این بود که این امر منجر به رد آیین های کاتولیک شود، معنا و اعمال جن گیری را تغییر داد و این آیین شفابخش را به وسیله ای برای بازجویی معنوی تبدیل کرد. کلیسا در تلاش خود برای تمایز بین خیر و شر، چارچوب های توضیحی مهم جدیدی را برای روابط بین جسم و روح، درون و بیرون، و طبیعی و ماوراء طبیعی ایجاد کرد.