Astrovirus Research: Essential Ideas, Everyday Impacts, Future Directions

آستروویروس‌ها برای اولین بار در سال 1975 در مدفوع کودکان شناسایی شدند. از آن زمان، آنها در حدود 3 تا 20 درصد از کودکان مبتلا به اسهال یافت شده‌اند. با توجه به اینکه مطالعات سرولوژیکی نشان داده است که تا سن 9 سالگی تا 90 درصد از کودکان حداقل در معرض یک سویه آستروویروس قرار گرفته اند، شیوع عفونت ممکن است بسیار بیشتر باشد. مطالعاتی نشان می‌دهد که آستروویروس‌ها را می‌توان در زیرمجموعه‌ای از افراد بدون علامت نیز جدا کرد، که نشان می‌دهد نسبتی از افراد آلوده ویروس را بدون علامت یا برای مدتی پس از برطرف شدن سایر علائم عفونت دفع می‌کنند. حامل های بدون علامت ممکن است مخزن اصلی آستروویروس ها در محیط باشند و می توانند به انتشار ویروس کمک کنند. آستروویروس ها در محیط بسیار پایدار هستند و می توانند به صورت بیمارستانی، مستقیماً از افراد آلوده و حیوانات بالقوه و از طریق غذا و آب آلوده منتقل شوند. اگرچه معمولاً یک بیماری حاد است، اما عفونت آستروویروس در نوزادان نارس ممکن است با ایجاد آنتروکولیت نکروزان و در بیماری سلیاک جدید در کودکان مرتبط باشد. کودکان دچار نقص ایمنی حتی بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های مداوم هستند که منجر به تحلیل رفتن یا حتی عفونت‌های سیستمیک مرتبط با آنسفالیت کشنده می‌شود. علیرغم اهمیت آن، اطلاعات کمی در مورد پاتوژنز آستروویروس، زیست شناسی مولکولی، اپیدمیولوژی یا زیست شناسی سلولی وجود دارد. هدف این کتاب ارائه جدیدترین و به روزترین اطلاعات در مورد این گروه از ویروس ها از نظر پزشکی مهم و به سرعت در حال تکامل است. این شامل بخش هایی در مورد تاریخچه آستروویروس ها و بیماری آنها در انسان است. اطلاعات در مورد تکثیر ویروسی و پاسخ های ایمنی؛ اطلاعات جدید در مورد چگونگی ایجاد بیماری توسط آستروویروس‌ها از جمله بیان یک انتروتوکسین ویروسی که اتصالات محکم سلول‌های اپیتلیال روده را تنظیم می‌کند، جداسازی و شناسایی ژنوتیپ‌های آستروویروس جدید در پستانداران از جمله انسان، و آستروویروس‌های دارای اهمیت دامپزشکی. در نهایت، این کتاب همچنین پیچیدگی اپیدمیولوژی و پتانسیل آستروویروس را به عنوان یک بیماری مهم مشترک بین انسان و دام و نقش آن در بیماری های منتقله از طریق غذا معرفی می کند. این اولین کتاب در نوع خود خواهد بود و مورد توجه میکروبیولوژیست ها، ویروس شناسان، متخصصان بیماری های عفونی، ایمونولوژیست ها، متخصصان اطفال، کارشناسان بهداشت عمومی و ایمنی مواد غذایی، دامپزشکان، متخصصان صنعت طیور، و محققان و پزشکان علاقه مند به آنتریت خواهد بود.

Astroviruses were first identified in the feces of children in 1975. Since then, they have been found in ~ 3 to 20% of children with diarrhea. Given that serological studies have demonstrated that up to 90% of children have been exposed to at least one strain of astrovirus by age 9, the prevalence of infection may be much higher. Supporting this are studies demonstrating that astroviruses can also be isolated in a subset of asymptomatic individuals, suggesting that a proportion of infected individuals shed the virus asymptomatically or for some time after the resolution of other symptoms of infection. Asymptomatic carriers may be a major reservoir for astroviruses in the environment and could contribute to dissemination of the virus. Astroviruses are extremely stable in the environment and can be transmitted nosocomially, directly from infected individuals and potentially animals, and through contaminated food and water. Although typically an acute disease, astrovirus infection in premature infants may be associated with the development of necrotizing enterocolitis and in new-onset celiac disease in children. Immunocompromised children are even more susceptible often developing persistent infections that lead to wasting or even systemic infections associated with fatal encephalitis. In spite of its importance, little is known about astrovirus pathogenesis, molecular biology, epidemiology, or cell biology. The goal of this book is to provide the latest and most up-to-date information on this medically important and rapidly evolving group of viruses. It will include sections on the history of astroviruses and their disease in humans; information on viral replication and immune responses; new information on how astroviruses induce disease including the expression of a viral enterotoxin regulating intestinal epithelial cell tight junctions, the isolation and identification of new astrovirus genotypes in mammals including humans, and astroviruses of veterinary importance. Finally, the book will also introduce the complexity of astrovirus epidemiology and potential as an important new zoonotic disease, and its role in food-borne disease. This will be the first book of its kind and will be of great interest to microbiologists, virologists, infectious disease specialists, immunologists, pediatricians, public health and food safety experts, veterinarians, poultry industry specialists, and researchers and clinicians interested in enteritis. ​