Anreizsysteme für die betriebliche Forschung und Entwicklung

تحقیق و توسعه (R&D) نوآوری‌هایی را تولید می‌کند که به شرکت‌ها در رقابت برای باز کردن بازارهای جدید و تضمین درآمد بالقوه کمک می‌کند. از آنجایی که موفقیت آنها به طور قابل توجهی به افرادشان بستگی دارد، درک کامل نیازها و انگیزه های پرسنل تحقیق و توسعه ضروری است.

توماس وبر یک مدل آژانس ایجاد می کند که به طور سیستماتیک تأثیر انگیزه های مختلف را بر انگیزه کارکنان تحقیق و توسعه بررسی می کند. او به طور نوآورانه انگیزه درونی، ترکیبی از انواع انگیزه و توابع هدف ضربی را در نظریه نمایندگی اعمال می کند. او برای همه انواع مشوق ها، شدت های بهینه را از طریق تحلیل نظری و شبیه سازی تعیین می کند. او نشان می دهد که انگیزه های درونی و غیر پولی موثرتر از انگیزه های بیرونی و پولی هستند. با این حال، مشوق‌های ترکیبی و سیستم‌های کافه تریا می‌توانند مزایایی نسبت به مشوق‌های فردی داشته باشند. بر این اساس، او توصیه های متعددی را برای طراحی سیستم های تشویقی و ترکیب تیم ها ارائه می کند.

Forschung und Entwicklung (FuE) bringt Innovationen hervor, die Unternehmen im Wettbewerb helfen, neue Märkte zu erschließen und Ertragspotenziale zu sichern. Da ihr Erfolg wesentlich von ihren Mitarbeitern abhängt, ist ein genaues Verständnis von Bedürfnissen und Motivation des FuE-Personals unerlässlich.

Thomas Weber entwickelt ein Agency-Modell, das die Wirkung unterschiedlicher Anreize auf die Motivation von FuE-Personal systematisch untersucht. Hierbei wendet er intrinsische Motivation, Kombinationen von Anreiztypen und multiplikative Zielfunktionen innerhalb der Agency-Theorie innovativ an. Für alle Anreizarten ermittelt er optimale Intensitäten durch theoretische Analyse und Simulation. Er zeigt, dass intrinsische und nicht-monetäre Anreize effektiver sind als extrinsische und monetäre. Allerdings können kombinierte Anreize und Cafeteriasysteme Vorteile gegenüber einzelnen Anreizen bieten. Auf dieser Basis erarbeitet er zahlreiche Empfehlungen zur Gestaltung von Anreizsystemen und zur Zusammensetzung von Teams.