An Investment Perspective on Global Value Chains

یک چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در زنجیره‌های ارزش جهانی نقش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (FDI) را در زنجیره‌های ارزش جهانی (GVCs) بررسی می‌کند. برای تحریک دگرگونی اقتصادی از طریق GVCها، سیاست گذاران در کشورهای در حال توسعه باید استراتژی های تجاری شرکت های چند ملیتی (MNCs)، مسیرهای بین المللی سازی برای شرکت های داخلی، و اینکه چگونه سیاست ها می توانند محیطی مطلوب برای هر دو نوع شرکت ایجاد کنند، بهتر درک کنند.

بخش اول آخرین تئوری ها و شواهد تجربی را برای نشان دادن رابطه تقویت کننده متقابل بین FDI و مشارکت GVC گرد هم می آورد. این استدلال می‌کند که MNC‌ها در سه دهه گذشته باعث افزایش خارق‌العاده GVC‌ها شده‌اند، زیرا فرآیندهای تولید را از هم جدا کرده‌اند و شبکه‌های خود را در مقیاس جهانی گسترش داده‌اند. شرکت‌های داخلی به‌طور قابل‌توجهی از مشارکت خود در GVCها سود می‌برند، زیرا از شرکت‌های چندملیتی از طریق سرمایه‌گذاری، مشارکت یا تجارت یاد می‌گیرند.

بخش دوم شامل شش مطالعه موردی است که رویکردهای کشورهای در حال توسعه را برای اعمال نفوذ بررسی می‌کند. FDI برای تحریک و تسهیل مشارکت و ارتقاء GVC. این موارد شامل کنیا (باغبانی)، هندوراس (پوشاک)، مالزی (الکترونیک) و موریس (گردشگری) است. مورد دیگر بر اقتصاد دیجیتال برای جمهوری کره، هند و چین متمرکز است. هر مطالعه موردی رویکرد متفاوتی را ارائه می‌کند که توسط آن سیاست‌گذاران از FDI برای تحریک و تسهیل مشارکت و ارتقاء GVC استفاده کرده‌اند. یک مطالعه موردی کمی در رواندا و بنگال غربی، هند، از داده‌های سطح شرکت و معاملات برای ارائه بینش‌های جدیدی در مورد پویایی بین شرکت‌های چندملیتی و داخلی در زنجیره‌های ارزش انتخاب شده استفاده می‌کند.

این گزارش همچنین درباره همه گیری اخیر COVID-19 (کرونا ویروس) و تأثیر بالقوه آن بر FDI و GVCها بحث می کند. این شکست سوالات جدیدی را در مورد GVCها و روندهای پیش از بحران جهانی مانند دیجیتالی شدن و ناسیونالیسم اقتصادی را تسریع کرده است. نحوه واکنش شرکت‌های چندملیتی و شرکت‌های تامین‌کننده آنها به شوک‌های عرضه و تقاضا و همچنین عدم قطعیت‌های سیاست، نقش مهمی در پاسخ به بحران و بهبودی خواهد داشت.

An Investment Perspective on Global Value Chains examines the role of foreign direct investment (FDI) in global value chains (GVCs). To stimulate economic transformation through GVCs, policy makers in developing countries need to better understand the business strategies of multinational corporations (MNCs), internationalization pathways for domestic firms, and how policies can create a favorable environment for both types of firms.

Part I brings together the latest theories and empirical evidence to illustrate the mutually reinforcing relationship between FDI and GVC participation. It argues that MNCs have driven the phenomenal rise of GVCs in the past three decades as they have unbundled production processes and spread their networks on a global scale. Domestic firms benefit considerably from their participation in GVCs as they learn from MNCs through investment, partnerships, or trade.

Part II includes six case studies examining the approaches of developing countries to leveraging FDI to stimulate and facilitate GVC participation and upgrading. The cases include Kenya (horticulture), Honduras (apparel), Malaysia (electronics), and Mauritius (tourism). Another case focuses on the digital economy for the Republic of Korea, India, and China. Each case study presents a different approach by which policy makers have leveraged FDI to stimulate and facilitate GVC participation and upgrading. A quantitative case study on Rwanda and West Bengal, India, uses firm- and transaction-level data to provide new insights into the dynamics between MNCs and domestic firms in selected value chains.

The report also discusses the recent COVID-19 (coronavirus) pandemic and its potential impact on FDI and GVCs. The out break has triggered new questions about GVCs and accelerated precrisis global trends such as digitalization and economic nationalism. How MNCs and their supplier firms respond to the supply and demand shocks as well as policy uncertainties will play a critical role in crisis responses and recovery.