Karl Bühlers Krise der Psychologie: Positionen, Bezüge und Kontroversen im Wien der 1920er/30er Jahre

تمرکز این جلد، انتشارات کارل بولر در سال 1927 در مورد "بحران روانشناسی" است. بولر در آن به رویکردهای مختلف تحقیق در مورد پدیده های روانی می پردازد. نویسندگان تحلیل او از روانشناسی را که از اواخر قرن نوزدهم خود را به عنوان یک رشته مستقل تثبیت کرده است، به عنوان نقطه شروعی برای روشن کردن «مواضع، مراجع و مناقشات در وین در دهه‌های 1920 و 30» می‌دانند. آنها مواضع نظری کارل بولر را ارائه می دهند که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است و حقایق تاریخی جدیدی را در مورد دوره خلاقیت او در دانشگاه وین ارائه می دهند.
موضوعات مشارکت ها از آغاز جدید فلسفه وین با اشغال سه صندلی در سال 1922 برای تحقیق در مورد فیلم به سرپرستی کارل بولر در دهه 1930 به یافته های جدید در تحقیقات منشأ نازی ها در مورد کتابخانه کارل و شارلوت بولر. ارتباط بین تحلیل بحران بولر و برنامه تحقیقاتی مکتب برنتانو نشان داده شده است، علاقه او به مفهوم رسانه روانشناس فریتز هایدر به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است، مانند پروژه روانشناسی زندگی بولر، که در دهه 1930 آغاز شد، و نشانه شناسی به عنوان یک نظریه عمومی. از نشانه ها نویسندگان به این پرسش که تفکر او چقدر به روز است به روش های بسیار متفاوت پاسخ می دهند.
نویسندگان با گشودن منابع جدید و بازسازی زمینه های تاریخی و همچنین از طریق مطالعات متنی تطبیقی، سهمی بدیع در تاریخ علم، به ویژه به تاریخ روانشناسی و فلسفه، مانند تاریخ نهادی دانشگاه وین در آغاز قرن بیستم. هدف این جلد متخصصان در این زمینه‌ها، و همچنین روان‌شناسان، زبان‌شناسان، مربیان و فیلسوفان است.

Im Mittelpunkt des Bandes steht Karl Bühlers 1927 veröffentlichte Schrift zur „Krise der Psychologie“. Bühler setzt sich darin mit den verschiedenen Ansätzen zur Erforschung psychologischer Phänomene auseinander. Seine Analyse der sich seit Ende des 19. Jahrhunderts als eigenständige Disziplin konstituierenden Psychologie nehmen die Autoren zum Ausgangspunkt, um die „Positionen, Bezüge und Kontroversen im Wien der 1920er/30er Jahre“ zu beleuchten. Dabei stellen sie bisher wenig beachtete theoretische Positionen Karl Bühlers vor und präsentieren neue historische Fakten zu seiner Schaffenszeit an der Wiener Universität.
Die Themen der Beiträge reichen vom Neubeginn der Wiener Philosophie mit der Besetzung der drei Lehrstühle im Jahre 1922 über die Forschungen zum Film unter Leitung von Karl Bühler in den 1930er Jahren bis hin zu neuen Erkenntnissen der NS-Provenienzforschung zur Bibliothek von Karl und Charlotte Bühler. Die Verbindungen zwischen Bühlers Krisenanalyse und dem Forschungsprogramm der Brentanoschule werden aufgezeigt, sein Interesse am Medienbegriff des Psychologen Fritz Heider ebenso detailreich diskutiert wie Bühlers in den 1930er Jahren begonnenes Projekt einer Lebenspsychologie und einer Sematologie als allgemeine Zeichentheorie. Dabei beantworten die Autoren die Frage nach der Aktualität seines Denkens ganz unterschiedlich.
Mit der Erschließung neuer Quellen und der Rekonstruktion historischer Kontexte sowie durch komparative Textstudien leisten die Autoren einen originellen Beitrag zur Wissenschaftsgeschichte, insbesondere zur Geschichte der Psychologie und der Philosophie wie auch zur Institutionsgeschichte der Wiener Universität am Anfang des 20. Jahrhunderts. Der Band richtet sich an Spezialisten auf diesen Gebieten, aber auch an Psychologen, Sprachwissenschaftler, Erziehungswissenschaftler und Philosophen.