Ästhetik des Authentischen: Literatur und Kunst um 1970

انقلاب های رسانه ای اشتیاق به اصیل را بیدار می کند. ادبیات و هنر با روی آوردن به واقعیت ها، عمل و لحظه و تظاهر به زندگی واکنش نشان می دهند. جنبش‌های آوانگارد تاریخی، که برای بسیاری از زیبایی‌شناسی در حدود سال 1970 نمونه بودند، گواه این موضوع هستند. این مطالعه تاریخ و نظریه زیبایی‌شناسی را از نیچه تا آدورنو بررسی می‌کند و نمونه‌هایی از اصالت را در اشکال مختلف هنری (ادبیات مستند، پرفورمنس آرت، زندگی‌نامه، روایت، کلاژ) به‌عنوان یک اثر زیبایی‌شناختی نشان می‌دهد.

Media revolutions awaken longings for the authentic. Literature and art react by turning to the facts, the action and the moment and by pretending to be life. The historical avant-garde movements, which were exemplary for much of the aesthetics around 1970, testify to this. This study explores the history and theory of aesthetics from Nietzsche to Adorno and shows examples of authenticity in various art forms (documentary literature, performance art, autobiography, narrative, collage) as an aesthetic effect.